Geelkop-amazones bij de vleet

Een papegaai, een geelkop-amazone, staat links vooraan prominent in beeld op de cover. In het boek zijn dat er heel veel (misschien wel meer dan er in Nederland echt bestaan?). Verder een aantal lopende en vechtende jongeren wat wel in het boek voorkomt al is er niet direct een verband met een bepaalde bladzijde. Elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een korte beschrijving van de inhoud. Een leuk systeem dat de appetijt van de lezer moet aanwakkeren. De plot springt een beetje van de hak op de tak door de vele perspektiefwisselingen. Naargelang waar het zich afspeelt en wie er meedoet ligt de focus op andere punten. Ook de personages vertonen een merkwaardig allegaartje. De twee helden, Wim en Roel, komen zijn gewoon doordeweekse flinke kerels en daar kan het doelpubliek zich vast in inleven. Huishoudster Flink, Druiselaar en Rutgers kan je ook zo op straat tegenkomen. Oom Kasper en slechterikken Hardebol en Storm zijn karikaturen en moeten vooral voor humor zorgen. Gedateerd en niet erg geloofwaardig. Het verhaal speelt zich in Nederland af in een typisch Nederlandse gemeete en, hoe kan het ook anders, op een camping. Papegaaien spelen een belangrijke rol al zorgen ze in de praktijk vooral voor veel verwarring. Romantiek en psychologie komen er niet aan te pas. Het boek werd geschreven voor woke werd uitgevonden dus het gaat over jongens, mannen en vrouwen en niemand twijfelt wat ie is. Ook van multimedia en moderne communicatie was nog gees sprake, vandaar de brieven, telegrams en telefooncellen. De plot blijft een beetje rommelig en hoewel de drijfveer van de erflater duidelijk is, is de geloofwaardigheid dat allesbehalve. Toch leest het best aangenaam voor wie zijn verstand op nul kan zetten en enkele wil genieten van een verhaal vol aktie en komische misverstanden.