Van bakvissenromantiek naar avonturenboek

Anne-Marie heeft rust nodig en belandt in Amsterdam bij haar zus Clara. Dat blijkt opgezet spel want ze maakt kennis met een familie die geheimzinnig en avontuurlijk is en die bovendien het gevaar lijken aan te trekken. Typisch iets naar het kolfje van de hand van Anne-Marie. Een logeerpartij, een antiquair met een bureau met een geheime lade, een oude professor die enkel voorgeeft dat hij rolstoelinvalide is, een ontvoerde en gemartelde professor die in Marokko wordt vastgehouden, een expeditie van avonturiers/misdadigers naar een verborgen schat. Anne-Marie maakt kennis met een leuk meisje dat in minder dan ideale omstandighede opgroeit, met de hele familie van de professor, een louche journalist, een antiquaor... Ze raakt betrokken bij een ontvoering en de diefstal van een scoutskostuum, een fiets en een boot. Het geheel speelt zich af in het gevaarlijke Amsterdam al blijkt daaruit wel dat het boek al heel wat jaartjes geleden geschreven werd. Wat de schrijfster als gevaarlijk omschrijft (en dat is het ook) , betekent vandaag niets meer want criminaliteit, harde drugs en wat er mee samenhangt zijn aan de orde van de dag en zeker geen uizondering meer. In de loop van de reeks is er toch wel een grote evolutie te merken. Waar het in de ereste delen nog vooral bakvissenromantiek was met een vleugje avontuur zijn ondertussen de verhoudingen omgekeerd. Dat Anne-Marie uit een normaal en liefdevol gezin komt waarbij ze van de rust van een kasteeltje op het platteland kan genieten, draagt enkel bij tot het leesplezier