Topper van een schrijver die duidelijk onterecht in de vergeethoek is beland.

Hoewel Francis Durbridge vooral en bij velen uitsluitend bekend is omwille zijn Paul Vlaanderen verhalen, heeft hij toch ook andere boeken geschreven. Dit is er zo eentje en het moet zeker niet onderdoen voor de Vlaanderen reeks. Het begint uiteraard met een lijk, een inspekteur van politie die de moord onderzoekt en een beperkte groep van protagonisten waarvan lijkt dat 1 onder hen de dader moet zijn. Gewone mensen zoals een leraar op een kostschool en een dokter maar ook enkele mooie vrouwen. Dus een whodunit met ruimte voor romantiek. De lezer krijgt meteen al sympathie voor de pragmatische en goedhartige leraar maar bladzijde na bladzijde maakt Francis Durbridge diens positie steeds meer onhoudbaar en verdacht. De karakters zijn goed uitgewerkt, veel beter dan bij de huidige detectives zonder diepgang. Pas wanneer er nog een moord gebeurt en de positie van de leraar onmogelijk wordt gaat de schrijver over tot het geven van inlichtingen, tot de frustratie van de lezer in eerste instantie enkel beschikbaar voor enkele andere protagonisten. Toch begint dan een kaleidoscoop aan onthullingen waarbij de verhaallijn van hot naar her springt en allerlei schijnbare niet met mekaar in verband te brengen zijlijnen plots zin krijgen en mooi samenkomen. Ook dit verhaal is een topper van een schrijver die ooit enorm populair was maar nu, duidelijk onterecht, eerder in de vergeethoek is beland.