Invoelbaar

Het is nog niet zo heel lang geleden dat meisjes alleen maar goed waren om in huis te werken , te trouwen , kinderen te baren en in huis te werken. Mannen bepaalden wat vrouwen mochten. In het pauperbestaan, waarin Elisabeth is opgroeit, zijn mannen maar iets beter af. Tenminste als ze werk hebben.want dan kunnen zij een loonzakje in ontvangst kunnen nemen, en hun sores verdrinken in de kroeg. Niet alle mannen waren zo, maar veel vrouwen moesten het schamele huishoudgeld aan vullen met hun eigen vaardigheden. Elisabeth en haar moeder deden dat met het kantklossen. Maar werd hun leven daardoor beter? Welke keus kan je maken voor je kinderen? Dit boek van Els Florijn geeft een pijnlijk inzicht in het leven van een vrouw zonder toekomst verwachting, zonder hoop dat ze kinderen, die op haar lijken, iets van toekomst kan bieden. Dan kan de dood genadig zijn. Maar het geeft tussendoor ook een schrijnend kijkje in de psychiatrie van pak weg een eeuw? anderhalve eeuw geleden. En ook nog een vrij realistische beeld van een pauperbestaan. leven wat niemand wil leven.