Turis

Aangrijpend verhaal over de relatie tussen een jongen en zijn alcohol verslaafde vader (Turis) en hun gezin. Het verhaal wisselt tussen het nu (2011-2012) en het verleden (1992-2008). Het is een verhaal dat als je bent begonnen met lezen, je het liefste door wilt lezen. Het gaat over een jongen met Turkse ouders, die in de buurt van Deventer, in een “buitenlandse” wijk opgroeit, je word meegenomen door zijn leven heen en merkt hoe onder anderen de band met zijn vader en zijn Turkse achtergrond zijn leven (heeft) beïnvloed. Het word allemaal verteld vanuit een first person perspectief verteld. Je word meegenomen in zijn jeugd en hoe hij in armoede opgroeide. In het boek komen personen voor zoals 3 zonen (het boek word verteld vanuit het perspectief van de jongste zoon), de alcoholverslaafde vader met een vriend van hem, en de moeder. Eigenlijk is de enige met een round character in dit boek de jongste zoon, aangezien je echte informatie over hem krijgt, de rest is eigenlijk een soort achtergrond. Er is voor mijn gevoel 1 motief, en dat is dat hij bijna niet word geaccepteerd voor wie hij is, omdat zijn achtergrond hem onwijs heeft benadeelt in zijn leven. Opgegeven moment komt er een geheim naar boven over Turis en dan gaat hij daar achteraan, dat het aan het licht komt is een soort keerpunt in het boek. Als je kijkt naar hoe Özcan Akyol zelf is opgegroeid, zie je ook dat sommige dingen aansluiten op zijn eigen jeugd. Turis is zijn tweede Roman na het boek “Eus”, een soort autobiografie over zijn jeugd. Het boek past dus goed bij de schrijver, aangezien hij zelf vroeger in een soort gelijke situatie zat. Persoonlijk vind ik het een leuk boek, aangezien je goed in het verhaal word meegenomen, het is makkelijk te lezen en je hoeft geen achtergrond informatie te weten. Als je eenmaal bent begonnen in dit boek wil je vooral doorlezen.