Irritant ventje

De hoofdpersoon in dit boek van Eco, is vanaf de eerste bladzijde, naar mijn gevoel, een irritant ventje. Al moet gezegd, de rest van de hoofdpersonen doen niet voor hem onder. Geestigheid? Ik kom het nergens tegen, woke gezeur wel, waarbij ik me voorstel dat de huidige "brainless want het staat op internet"- generatie ongetwijfeld letterlijk overneemt wat er in dit boek geschreven wordt over bepaalde gebeurtenissen in de geschiedenis. Ontkenning van de holocaust door de vader van Bragadocio, of de landing op de maan, fastfood voor de huidige onzinnige maatschappij. En dan hebben we nog niets eens het hoofdthema gehad, het schrijven van een krant met nul nummers, door een paar warhoofden die al aan het begin te horen krijgen dat ze door 1 persoon, namelijk Colonna, zullen worden herschreven tot een pot nat. Waarom dit boek me mateloos irriteert kan ik niet uitleggen, en ik had het zelf nooit uitgekozen. Misschien komt het door het vertaalwerk? Als ik in een boek van Eco een brief tegenkom, ondertekend door ene "Piet Lut", iets wat een typisch Nederlandse uitdrukking is, dan denk ik, wat moet dit nu weer in hemelsnaam betekenen. Wel herken je er iets in van Eco als de schrijver van "In de naam van de roos". Daarmee krijg hij van mij nog twee sterren. De auteur is duidelijk te herkennen in zijn schrijfstijl, maar daar is het ook een beetje mee gezegd. Misschien dat herlezen een andere waardering op gaat leveren.... de tijd zal het leren.