84

Ik heb met een eigen exemplaar meegedaan aan de leesclub, omdat ik uit de omschrijving haalde dat dit een boek is dat zeer geschikt is voor discussie. Hier bleek ik gelijk in te hebben, er ontstond een levendige discussie in de leesclub en we hebben elkaar nieuwe inzichten kunnen geven. Vanuit hoofdpersoon Zelda kijk je terug op haar leven. Je volgt haar gedachten, hierdoor zit er niet altijd een duidelijke tijdslijn in het verhaal. Ze is psycho-analyticus als beroep en dat merk je ook in de manier waarop ze haar verhaal vertelt. Helaas verliest ze zichzelf ook soms in metaforen die te ver doorvoeren om goed te kunnen volgen als lezer. Jessica Durlacher heeft gebruik gemaakt van meerdere grote momenten in de recente geschiedenis. Zo hebben Zelda en haar man Bor bijvoorbeeld een 'erfenis' overgehouden aan de tweede wereldoorlog, dit heeft een grote rol gespeeld in hun jeugd. Ik vond het in dit boek heel moeilijk om het verhaal (fictie) los te zien van de werkelijkheid, dit zat zowel in gebeurtenissen als in personages. Nu lees ik wel vaker boeken waarin de werkelijkheid verwerkt wordt tot een roman, maar nu had ik er last van. En in mijn optiek lag het er allemaal een beetje te dik bovenop. Een zeer actueel thema dat een grote rol speelt in het verhaal is het losbreken uit de Islam. Amal, die als asielzoeker in Nederland is gekomen en de oppas/nanny wordt in het gezin van Zelda en Bor, blijkt een prachtige zangstem te hebben. Ze doet mee aan een talentenshow 'de Stem'. Daar laat ze zien te breken met tradities vanuit de Islam. Het maakt dat ze bedreigd wordt door de moslimgemeenschap. Ze moet onderduiken en beveiligd worden. Dit heeft een grote impact, ook op het gezin van Zelda en Bor. En terwijl we bezig waren met de leesclub speelde precies dit thema ook in de actualiteit, niet met een zangeres maar met een schrijfster. Ik vond het erg confronterend om te lezen dat dit nog steeds op deze manier speelt. Al met al een boek met vele interessante ingrediënten, die voor mij niet goed samen kwamen en daardoor maken dat ik het boek 2 sterren geef. Ik zou het niet snel aanraden, behalve misschien aan een leesclub omdat er zonder twijfel een goede discussie over gevoerd kan worden.