Tegenvaller...

Ten eerste begint het verhaal vanuit het perspectief van de vermoorde priester. Het verhaal begint hierdoor enorm sterk en ik werd direct in het verhaal getrokken. We lezen daarna over rechecheur Strafford, een bijzonder karakter, die de moord moet gaan oplossen, maar ook eigenlijk niet. Het is namelijk in die tijd, in 1957, een schande dat een priester is vermoord. Dus het is de bedoeling dat Strafford het oplost, maar eigenlijk wordt de dood en de doodsoorzaak in de doofpot gestopt. Dit intrigeerde mij ook en wilde graag weten hoe Strafford de moord ging oplossen. Het eerste deel van het verhaal vind ik echt ontzettend sterk. Er is een fijne opbouw, waarin Strafford met de mensen van het landhuis gaat praten, onderzoek doet en in contact komt met de zus van de vermoorde priester. Strafford zelf is een eigenaardig personage, hij blijft nogal op de achtergrond en je krijgt hem niet echt te kennen. Af en toe met flarden denkt hij opeens terug aan zijn eigen jeugd. Ook vond ik het vervelend dat je zo vaak wegdwaalde in het hoofd van Strafford. Hij was bezig met het onderzoek en opeens dwaalde je mee aan naar heel andere dingen. Hierdoor zwakte het verhaal voor mij wel een beetje af. Op een gegeven moment is er een soort sprong terug in de tijd. Je leest dan vanuit de priester. In dit stuk vallen veel puzzelstukjes op zijn plaats en het riep ook weer nieuwe vragen op bij mij. Alleen het onderwerp van dit stuk sprak mij absoluut niet aan, ik walgde hier oprecht van. Had echt de rillingen door mijn lijf gaan. Nee, dat was zeker niet het fijnste deel van het boek. Ik kan er verder niks over zeggen, omdat er veel antwoorden worden gegeven. Maar wees gewaarschuwd dat het deel dat zich afspeelt in 1947, niet zo’n prettig deel is om te lezen. Verder maken we ook een sprong verder in de tijd, naar 1967. In dat laatste stuk komt er nog een plottwist die ik persoonlijk niet had zien aankomen. Ik heb de moordenaar ook niet geraden. Ik vond het einde wel enorm afgeraffeld. De rest van het boek is langzaam opgebouwd, maar in het laatste stuk ging het opeens allemaal heel snel. De schrijfstijl vond ik in het begin erg prettig. Het speelt zich af in 1957, in Ierland. In die tijd (misschien nu ook nog wel, ik zit er niet helemaal in) botsten de katholieken met de protestanten. Religie is ook een groot onderdeel van het verhaal. Ik zit zelf niet zo in de religie en begreep er soms ook niet veel van. Maar ik heb wel veel geleerd over hoe dat toen in die tijd eraantoe ging. Maar goed, de schrijfstijl is prettig. John Banville schrijft heel gedetailleerd en ik waande mij helemaal op het platteland. De titel omschrijft eigenlijk hoe je het verhaal moet voorstellen, er ligt en valt enorm veel sneeuw in Ierland op dat moment. Ik stelde mij dus ook een enorm landhuis voor, met een lap grond en bos, helemaal bedekt met prachtige sneeuw. Ook de bed & breakfast waar Strafford verblijft, kon ik mij zo voor de geest halen. Het verhaal wordt neergezet als een detective. Persoonlijk vind ik het niet zozeer een echte detective, waarbij je zelf de puzzelstukjes kunt invullen. Je kunt wel raden en meedenken, maar echt op zoek naar de moordenaar wordt er voor mijn gevoel niet gedaan. Dit is een boek voor jou als je het fijn vindt om gedetailleerde, langzaam opbouwende verhalen te lezen en als je meer wilt weten ook over de manier van leven in de jaren vijftig in Ierland. Als je dit fijn vindt, kun je zeker genieten van dit boek!