Tegenvaller...

Ik zal als eerste vermelden dat ik geen fan ben van Scandinavische thrillers. Ik heb op een of andere manier niks met de manier van schrijven van Scandinavische auteurs. En dat was hier ook helaas weer het geval. Het verhaal is vlot geschreven, dat zeker en ik vloog ook door het verhaal heen. Maar ik kan mijn vinger er niet helemaal op leggen eigenlijk. De schrijfstijl vind ik misschien toch ergens afstandelijk, ik krijg niet echt een connectie met de personages en zonder connectie met de personages is een boek lezen toch een stuk lastiger. Dit boek gaat over Emmie en Emmie gaat na zoveel jaar terug naar haar ouders huis op een eiland in de scherenkust van Stockholm. Toen ze klein was, is haar broertje Robin verdwenen en Emmie wil na zoveel jaar uitzoeken wat er precies is gebeurd. Maar ze stuit op een moeder die niks los wil laten, een vader die weer is begonnen met drinken en ouders die ruzie maken. Ook woont haar tweede broertje in het huis en ze heeft hem ook al jaren niet gezien. Op de dag dat ze terugkomt, is het zijn verjaardag. Emmie is een bijzonder personage, ik kon geen hoogte van haar krijgen. Ik vond haar heel onvoorspelbaar en voorspelbaar tegelijk. Ook was ze erg naïef en kon ze alleen maar doorzeuren over haar dode broertje. Ze was heel afstandelijk naar haar ouders toe, die ze niet haar ouders noemde, maar bij de voornaam. Ook deed ze telkens kleine dingetjes om haar moeder te irriteren en had ze bijna geen belangstelling voor haar jongere broertje. De andere personages leer je ook amper kennen en dat vond ik ook wel jammer. Het verhaal zelf is ook redelijk voorspelbaar, maar echt enorm vaag. Emmie gaat dus op onderzoek uit naar de verdwijning van haar broertje. Haar ouders willen haar vragen niet beantwoorden. Dan stuit ze op een schilderij in de vuurtoren, waar de atelier is van een kunstenaar die op het eiland woont. Daar vindt ze een schilderij waarop zij en haar verdwenen broertje staan geschilderd. Vanaf de vuurtoren is er met een telescoop goed zicht op het strand bij hun huis. Ik zou hier al veel vraagtekens bij hebben en zeker op zoek gaan naar de kunstenaar om vragen te stellen. Ze wordt uiteindelijk weggejaagd door de kunstenaar, maar ik zou zelf nog meer aandringen waarom hij in godsnaam een schilderij van haar heeft. Allemaal van dit soort gekke gebeurtenissen komen voor in het verhaal. Haar vader heeft een box met oude spullen van Robin en de dag erna is de box met spullen opeens verdwenen. Ook haar vader is opeens verdwenen, net als de kunstenaar. Het bleef gewoon allemaal erg vaag. Plus dat ik gewoon de titel ook niet begrijp, ik snap niet helemaal wat dit te maken heeft met het verhaal.... Ik heb dit boek dan ook twee sterren gegeven, het is geen mega slecht boek, maar ik kon er gewoon totaal niks mee. Ik weet ook zo niks positiefs op te noemen eigenlijk. Jammer, maar helaas. Soms heb je zulke boeken er tussen zitten