het najagen van je dromen

Recensie De balletschoenen van Aya De schrijfster Catherine Bruton zegt in haar nawoord dat als De Balletschoenen van Aya voor welke lezer dan ook of als een kind als Aya het leest en zichzelf herkent in de pagina’s van dit boek- als hun verhaal wordt verteld, waarin zij de held zijn en niet alleen maar het slachtoffer- dan heb ik gedaan wat ik wilde doen. Een verhaal over het najagen van je dromen. Ik denk dat Catherine Bruton hierin is geslaagd om dit te verwoorden. De elfjarige Aya is samen met haar vader, moeder en broertje Moosa gevlucht uit Aleppo in Syrië. Alles moesten ze achterlaten, alleen wat kleine spulletjes hadden ze mee kunnen nemen. Aya had zelfs het idee, dat ze een deel van zichzelf had achtergelaten. Bij de oversteek van Turkije naar Griekenland kwamen ze in een grote storm terecht. Haar moeder had ze nog gezien, maar van haar vader geen spoor… Aya komt met haar moeder en broertje na veel omzwervingen en ontberingen aan in Engeland. Aya spreekt goed Engels en ze probeert zo goed als mogelijk voor haar moeder en broertje te zorgen. Dit heeft ze aan haar vader beloofd. Op de bovenverdieping van het wijkcentrum hoort Aya muziek en herinneringen aan vroeger laten haar dansen. Dit ziet juf Helena en ze nodigt Aya uit om in de balletklas mee te komen dansen. Ook hier bemerkt Aya veel onbegrip en wantrouwen tegenover asielzoekers. Toch vindt ze heel veel troost in de balletlessen en heeft ze veel steun aan Dotty. Door de flashbacks komen we veel over Aya’s leven in Syrië en haar vlucht uit Syrië te weten. Het is niet alleen een verhaal over een onzekere toekomst maar ook van hoop. Hoop op een nieuwe toekomst. Het is een prachtig en ontroerend boek, niet alleen voor de jeugd, maar ook voor volwassenen. Het boek De balletschoenen van Aya zou op de literatuurlijst van de scholen moeten staan.