Een verhaal dat raakt.

In terug naar insuline neemt Elle van Rijn je mee in het leven van Rosa, gebaseerd op Mary Hens. Het beschrijft het leven van Rosa. I het begin van het verhaal beschrijft het haar relatie met moeder, vader, broer, zusje en stiefvader en het ontstaan van vriendschappen tijdens de terugkeer naar haar zo geliefde indie. De ontluikende liefde en hoe ze zich ontwikkelde binnen het gezin. Wanneer de oorlog begint en voortduurt lees je mee over het leven in de kampen en de ontberingen die ze als jong meisje, jonge vrouw moet meemaken. Telkens wanneer je denkt dit is het dieptepunt komt er nog een dieper punt. De kracht van het individu in die tijd, de wilskracht en de vriendschap tussen mensen in een dergelijke onmenselijke tijd worden intens beschreven in dit verhaal. Hoop en verlangen.... Het boek eindigt met een nawoord over hoe het rosa ,Mary, na de oorlog is vergaan en wat de invloed was van de oorlog op haar verdere leven. Met dit boek is een persoonlijke geschiedenis van iemand op basis van onderzoek en verhalen in een prachtig verhaal gegoten wat diep indruk maakt. "Eindelijk op weg naar een goede toekomst" De persoonlijkheden en de kracht van de diverse personages zijn goed weergegeven en boeien van begin tot eind *****