Recensie Tranen van de woestijn

Het indringende en indrukwekkende verhaal van een Afrikaans meisje dat opgroeit in het door burgeroorlogen geteisterde Sudan. Haar jeugd is nog vrij onbezorgd, haar vader heeft het relatief goed en is zo vooruitstrevend dat hij zijn slimme dochter naar school stuurt en zelfs laat studeren. Het verhaal biedt in het eerste stuk een interessant kijkje in het leven van een normaal gezin van de Zaghawa stam in westelijk Sudan. Naarmate Halima ouder wordt, wordt het verschil tussen de Arabieren en de zwarte stammen steeds groter. Het begint met discriminatie, maar groeit al snel uit tot ongelofelijke wreedheden. Arabische Janjaweed strijders vallen dorpen aan, verkrachten kinderen en vrouwen en laten een spoor van vernielingen en doden achter. Halima, inmiddels arts, vertelt aan VN waarnemers en journalisten wat ze heeft gezien, en daarmee tekent ze bijna haar eigen doodvonnis. Ze wil haar dorp en familie niet in de steek laten, maar als ze niet vlucht, wordt het onerroepelijk haar dood en dat van haar familie. Ze vlucht naar Engeland waar ze op afstand vecht tegen het onrecht dat haar volk wordt aangedaan door de eigen regering. Het verhaal is te verschrikkelijk en gruwelijk voor woorden. En het ergste is dat deze wreedheden tot op de dag van vandaag nog steeds gebeuren!