Recensie Kleine dochter

Bijzonder indrukwekkend boek! Het persoonlijke levensverhaal van Zoya Phan, dochter van een hooggeplaatst functionaris van de Karen National Union, biedt een uniek kijkje in de gesloten wereld van Birma onder het juk van de junta dictatuur. De Karen, een van de minderheids stammen in Birma, worden al járen vervolgd en uitgemoord door de militaire junta. Zoya's ouders zijn actief in het verzet. Tot haar dertiende heeft Zoya een relatief zorgeloze jeugd, maar dan wordt het dorp waarin het gezin woont aan flarden geschoten door het Birmese leger en begint de vlucht. Ze zwerven door de jungle, hun leven niet zeker. Ze belanden uiteindelijk in een Thais vluchtelingenkamp, maar ook daar zijn ze hun leven niet zeker. Zoya's vader blijft zich met volle overtuiging inzetten voor het verzet, hem zien ze dan ook niet vaak. Ondanks de omstandigheden kan Zoya goed leren en bemachtigt ze uiteindelijk een studiebeurs waarmee ze in Bangkok (nog steeds als illigale immigrant) afstudeert aan de universiteit. Als dochter van een vrijheidsstrijder blijft ze doelwit van de junta en moet ze wederom vluchten. Ze belandt in Engeland, waar ze in de voetsporen van haar vader treedt en het gezicht wordt van Burma Campaign UK, een organisatie die tot doel heeft de internationale gemeenschap in te lichten over de gruwelijkheden van de Birmese regering en hen te bewegen actie te ondernemen. Zoya's vader wordt uiteindelijk vermoord door de junta, en ook op Zoya's hoofd staat een prijs. Het is een zéér indrukwekkend boek met een fijne schrijfstijl. We kennen allemaal de verschrikkingen van de nazi's en de Rode Khmer, de Junta doet daar helaas niet voor onder. Mijns inziens is dit boek verplichte kost voor alle ministers van buitenlandse zaken; het is van de zotte dat de westerse wereld nog steeds bijdraagt aan het voorbestaan van de Junta!