Een meesterwerk voor zijn tijd

Psychopathologie, Supermancomplex (om maar even niet de negentiende-eeuwse Duitse term te noemen), existentieel lijden. In negentiende-eeuws Rusland zijn dit soort thema’s niet te versmaden. Dostojevski schreef een meesterwerk, dat er qua stevigheid niet om liegt, maar dat ondanks die typische negentiende-eeuwse blik soms heel modern wegleest. Een zegen daarbij is de vertaling van Hans Boland, die soms uitermate modern is (bobo's!) en soms juist heel erg ouderwets oogt. Prachtige dialogen tussen de hoofdpersoon Raskolnikov en de rechercheur die de een moord onderzoekt; een moord die Raskolnikov op zijn geweten heeft. De dialogen hangen van aannames aan elkaar en de suspense zit hem meer in de vraag of Raskolnikov doorslaat óf juist zonder kleerscheuren de insinuaties overleeft. Lees dit werk vooral goed voorbereid. Als je als lezer uit de 21e eeuw niet verwacht dat beschrijvingen oeverloos zijn, dat karaktertekeningen uitgebreid zijn en dat hoofdpersonen voortdurend last hebben van flauwtes, koortsdromen of vlagen van verstandsverbijstering dan wel krankzinnigheid, vind je er vast helemaal niets aan. Maar als je daar overheen kan zetten, lees je een geweldig boek!