Een verhaal van verlies, maar ook van er nog zijn en toch niet gezien worden.

De auteur Wendy Jean is journaliste van opleiding en gaf lange tijd Engelse les in Azië. Levenslang, de Engelse versie draagt de titel Unstolen, is haar debuutboek dat uitkwam in 2006. Het verhaal Bethany ’s leven wordt overschaduwd door de verdwijning van haar broer. De vierjarige werd ontvoerd toen zij nog een baby was. Nooit werd er een spoor gevonden. Bethany is inmiddels afgestudeerd en heeft ze zelf een zoontje. Haar leven valt uit elkaar wanneer haar moeder op een avond een onbekende man volgt en hem in zijn huis op een brutale manier doodslaat. Nadien herinnert ze zich niets meer van het voorval. Bethany wordt betrokken in de therapie die ervoor moet zorgen dat haar moeder zich alles herinnert. Niet enkel goeie zaken komen naar het oppervlak. Mijn gedacht Jean heeft ervoor gekozen om telkenmale te wisselen tussen heden en verleden. Dit werkt perfect om dit verhaal goed te laten overkomen. Samen met een goeie tekstopbouw en woordspelingen zorgt ze ervoor dat er emotie uit het verhaal komt die de lezer bij het verhaal houdt. De personages zijn goed uitgewerkt. Ze dragen het verhaal zeer goed. Vooral Bethany draagt een groot deel hiervan op haar schouders. Als lezer krijg je wel een band met haar en haar moeder. Door middel van het terugkeren in het verleden zorgt Jean ervoor dat je gevoel krijgt met het personage. De grote thema’s in dit verhaal kunnen gezien worden als Verlies, maar ook als aanwezig zijn en toch niet gezien worden. Het slot Het slot is geen afsluiter van de verdwijning maar sluit op een andere manier het verhaal toch af. Een slot dat gezien kan worden als loslaten. Conclusie Een goed debuutboek dat, zonder spannend te zijn, de lezer meetrekt in een emotionele zoektocht naar waarheden.