Er zat nog meer in.

Marc Kerkhofs, schrijver van boeken, artikelen,reportages. Verhalenlezer en beoordelaar. Spreker, lid van het Schrijversgilde der lage landen, redacteur en deels vormgever. Zo omschrijft hij zichzelf op zijn webpagina. Kerkhofs schreef met Het Doek Valt zijn vierde boek. In Het Doek Valt leren we Ronald kennen. Deze vind bij werken op zijn zolder een bijzonder doek dat verborgen zat achter een valse wand. Wanneer hij de naam van de schilder ziet wil hij het doek laten taxeren, alhoewel zijn vrouw er liefst zo vlug mogelijk vanaf wil. Maar zonder het te willen werden oude demonen wakker geschud en die doen er alles aan om het doek in bezit te krijgen. Het gebruik van het Nazi-verleden is goed gevonden om daar een verhaal rond te schrijven. Hij omschrijft hier een gedachtegang die deze dagen bij sommige mensen nog altijd hun denken overschaduwd. Marc heeft een gewone schrijfstijl waar niet veel op aan te merken is. Ze is niet supervlot maar blokkeert de leesflow ook niet teveel. Ze is vooral goed te volgen en je raakt de draad van het verhaal niet vlug kwijt. De personages zijn mooi omschreven en hebben elk wel een rugzakje aan mentale bagage bij zich. Sommige details over hen heeft geen meerwaarde voor het verhaal. Hoeveel zin een personage heeft in fysieke verbondenheid, daar ben ik niets mee in dit verhaal. Het slot van het verhaal komt wat verrassend op je af. Alles draadjes in het verhaal vinden hun einde of komen samen. Gebeurtenissen die al heel het verhaal een rol speelden krijgen hun slot. Conclusie Een fictief verhaal ,waarin Hitler zoveel jaar na zijn dood, toch nog een invloed weet te hebben. Een leuk verhaal om te lezen, makkelijk te volgen. Zeker niet slecht maar ergens heb ik het vermoeden dat er toch meer in zat dan wat er nu uit gekomen is.