Lezersrecensie
Minder spanning maar de dialogen vangen dat wel goed op.
6 jan 2022
Robert Ludlum stierf jammer genoeg in 2001. Ooit was hij theater acteur en –producent. Bij de start van zijn auteursleven schreef hij onder de pseudoniemen Jonathan Ryder en Michael Shepherd.
Het boek De Scarlatti erfenis werd oorspronkelijk uitgebracht in ’71.
Verhaal
Als in 1944 Hitler ’s derde rijk wankelt, wil Heinrich Kroeger overlopen. Deze wil echter enkel onderhandelen met een onbekende majoor van de inlichtingendienst, Matthew Canfield. Deze stemt daarin toe indien hij het zeer geheime Scarlatti dossier in handen krijgt. Elisabeth Scarlatti is de centrale figuur in dat dossier. Een schatrijke en vindingrijke dame die lijnrecht tegenover haar eigen zoon komt te staan.
Mijn gedacht
De achtergrond van dit verhaal vormt zich in de jaren na WWI en de beginjaren van WWII. Met alles dat zich toen afspeelt, gemengd met een grote dosis fictie creëerde Ludlum een pracht van een verhaal.
De spanningsboog staat niet hard gespannen maar dit stoort niet. Het echte verhaal wordt gevormd door de dialogen en plottwisten. Deze beide zaken zorgen ervoor dat je in het verhaal getrokken wordt en er ook blijft.
Ludlum gebruikt thema’s als familie, misleiding en spionage om tot dit eindresultaat te komen.
Een diversiteit aan personages passeert de revue. Van de strenge, over lijken gaande, industrieel tot de verwende jongste zoon die denkt alles te mogen. Maar ook de manipulator krijgt zijn rol in het verhaal.
In dit boek is het meer mogelijk dat men meevoelt met het volledige pakket aan gebeurtenissen dan dat men zich aan één enkel personage hecht.
Slot
Het einde van het verhaal voelt wat minder aan. Echte twisten zitten er niet meer in. Er werd gekozen om alles wat aan de vlugge kant af te ronden.
Conclusie
Een mooi geschreven verhaal die het niet moet hebben van de spanning, maar meer van de dialogen en kronkels in het verhaal. De opkomst van Hitler past wel in dit verhaal. Het einde was wel wat te vlug afgerond. Na een aanloop van meer dan 300pg’s zat hier toch volgens mij wat meer in. Maar het blijft toch een goed boek van een getalenteerde auteur.