Een reis zonder bestemming

Djibril, een 11-jarige Marokkaanse jongen bevindt zich op een dag per ongeluk in Spanje. Daar vindt hij een paar jaar later een oude foto van zijn oudere broer Kareem. Hij besluit om naar het adres dat op de foto geschreven is te gaan. Daar ontmoet hij Cécile, in wiens ingewikkelde leven hij verstrikt raakt. Het boek las ik snel uit vanwege de vlotte schrijfstijl, maar toch heb ik er klachten over. Ik vond de schrijfstijl persoonlijk niet zo goed. Ik vond het vreemd dat Céciles pols op een bepaald moment als “papierdun” werd beschreven, en het voelde soms ook alsof het boek door een tiener was geschreven. Het boek vind ik heel duidelijk door een man geschreven. Gedurende drie pagina’s werd Céciles lichaam en hoe haar haren over haar borsten vielen beschreven. Dat vond ik heel onnodig en ook teleurstellend. Bovendien was er niet echt een ‘plot twist’ en was de plot heel voorspelbaar. Er was niet echt een moment waarop ik geschokt was of dacht “hoe kan dat?!” Van mij krijgt dit boek slechts één ster. De schrijfstijl lag me niet en er was niet echt een grote climax of plot twist. Ik zou dit boek enkel aanraden aan lezers die van heel eenvoudige en voorspelbare verhalen houden.