Huilen en lachen

Erg bijzonder boek. Ik heb heel hard gelachen en heel hard gehuild. Ik ben sowieso fan van de stijl van Thomas Heerma van Voss, en in deze roman stijgt hij boven zichzelf uit. Het eerste deel is bij vlagen echt ongelooflijk grappig. Niet met moppen, maar met ongemakkelijke, subtiele, komisch opgetekende scènes. Inclusief misverstanden en veel oog voor rare interacties, details en stoplappen waarmee mensen de moed er in proberen te houden. Veel bijzondere personages: Pierre natuurlijk, maar zeker ook de onverbeterlijke optimist Koen. En dan natuurlijk Pierres vader, van wie ik echt ging houden. Door zijn taal, door zijn humor. In het tweede deel draait het meer en meer om die vader. Het voelt even alsof er dan een ander boek begint, maar de twee delen hore juist knap bij elkaar. En ze gaan allemaal om de vraag: hoe laat je los, hoe houd je vast? Erg komisch, erg aangrijpend.