Luister.

Bloemrijk, maar dat is zo'n Hollands woord. Sensueel. Hooglied. Mysterieus, aangenaam overdadig, de taal altijd helder; Hier storen de vele bijvoeglijke naamwoorden niet. Poëzie. Een geschilderd toneelstuk, niet lineair, sferen. Laat het over je heen komen. Wolken doorzichtige sluiers en dito draperieën, met doorkijkjes, tekeningen. Daartussen de nuchtere werkelijkheid, stoffig en hard, bits of liefdevol. Lees het meerdere malen. De geuren van de oases, bergen de kust. Specerijen, vruchten, vlees. De kleuren van de hemel, de gaarde, de huid. de sfeer van duizend en een nacht in een (financieel) arm dorp in Marokko. Je ziet het niet alleen voor je, je voelt en ruikt het ook. Het boek is verdeeld over vier delen, elk weer verdeeld in drie hoofdstukken, aan het eind van de eerste twee delen sterft er een voor Baba Baloek belangrijk persoon. Aan het einde van het derde deel is er een vrucht in een schoot. Ik kon bij het lezen voor de eerste keer niet helemaal het eigenlijke verhaal, dat mede door metaforen verteld wordt, eruit halen. Een coming of age is het ook. De jonge Baba Baloek die in het tweede deel als soort wees door de oude tweeling en een jonge vrouw al geitenhoedend volwassen wordt.Het derde deel is het enige dat zich afspeelt in Amsterdam: Een confrontatie tussen de sfeer, levenswijze en opvattingen van de twee plaatsen. Titel: het dorp, gebied, genoemd naar de woorden op de brieven - bezorgd door de postbode op een rode rammelende Solex - die nooit gelezen worden: Par Avion, later ook gebruikt voor Amsterdam. (volgens anderen alleen Amsterdam en niet het dorp) Mooi: verscheidene hoofdstukken beginnen met: Luister. - Hoor de stem van het boek, laat je het vertellen - . Deel vier begint met : "Kijk dan!" Om het uitgebeelde steeds te laten bezinken heb ik het boek niet achter elkaar uitgelezen. Dit boek komt op de lijst 'herlezen'. "Op de dag voor zijn vertrek keek Baba Baloek uit over zijn vijgenbomen in de vallei Abqar als een reiger over zijn waterrrijk, de verdrietige koning. De avond was geel en blauw en werd bescheiden gevuld door de bellen van zijn twee magere geiten die onder de bomen kauwden, in gezelschap van de ezel." (blz 23 uitgave 2003). "De aanwezigen zaten op statische tapijten behaaglijk tegen de muren geleund. Het theehuis was een verzameling van blote voetzolen en geslurp, de ingang werd gevuld door een drom van muiltjes, en de wierook die er brandde kon de voeten- en zweetgeur maar nauwelijks verdrijven. " ( blz. 143 ) Het citaat dat gebruikt is voor de Talens schilderwedstrijd van 2005: "In de mirage werd Paravion geboren, een spel van trillende lijnen en zwemmende kleuren. De kerktorens zwegen tegen een achtergrond van gebochelde wolken, de klokken waren oud en het nauwelijks zichtbare verleden hoorden zij als het geluid van geitenbellen."