Prachtige hommage

"In Congo heeft Remi zich lang beziggehouden met zieners, waarzeggers en genezers, maar nu zoekt hij het ook dichter bij huis. Overal, overal bestaan zieners en genezers. Het gaat voor hen niet over een of andere absolute waarheid maar over levensinzichten, bepaalde technieken, een zekere efficiëntie. Boeiend is het hoe deze mensen omgaan met datgene wat we niet kunnen benoemen of begrijpen. Bijvoorbeeld onze sterfelijkheid, toeval en noodlot, het kwaad en het geweld, en alle gevoelens en stemmingen die ons daaromtrent beheksen. Ook datgene waarvoor we zelfs geen woorden hebben. Remi zegt: het onzeglijke. Het houdt een bepaald soort mensen in alle culturen bijzonder bezig. Remi noemt hen: de minzamen." (p. 160-161) (...) "De minzamen zijn fascinerend. Er is blijkbaar een menselijke soort, een minzaam slag van mensen dat zich bezighoudt met die delicate kwesties. Zij hebben het talent of de juiste gevoeligheid, het karakter om over het onzegbare te praten, de mensen te helpen, en soms zelfs de gemeenschap hier rond samen te brengen." Paul is de assistent en secretaris van Remi, zijn professor emeritus in antropologie. Remi heeft niet lang meer te leven en draagt zijn assistent en vriend op om een bepaalde soort mensen te gaan opzoeken en te gaan ondervragen: een priester, een genezer, een exorcist, ...: het zijn de "minzamen" (zie citaat hierboven). Een mooie roman over een prachtige hommage van een oud-student aan zijn prof, ook een roman over het onbevattelijke, het irrationele: hoe krijgt dat een plaats, hoe ga je daarmee om?