Team Mortis: De bende van Venus

Stel je ziet als klein kind je ouders vermoordt worden voor je ogen en 10 jaar later kom je erachter dat de dader ook achter jou aan is. Dit is de situatie waar Erika, het hoofdpersonage zich in bevindt bij de aanvang van het boek. Zo eindigde het eerste deel, waarin er te lezen viel dat ze aansloot bij een geheim team met andere tieners. Deze jeugd gaat undercover om misdaden op te lossen, waar zelfs de politie het licht aan het einde van de tunnel niet meer ziet. Maar de groep zit niet stil en Erika en de andere leden gaan weer op pad, deze keer om een geheime meisjes bende op te rollen die tot nu toe enkel bestaat in legendes. Zoals gezegd is De bende van Venus niet het eerste deel van het verhaal, de auteur Bjorn Van Den Eynde pende een reeks van 13 thriller boeken neer waarbij hij een kijk geeft in het leven van het meisje en haar vrienden. Maar de schrijver heeft wel meer ervaring, hij is een 38-jarige man geboren in Kessel die in 2006 met grote onderscheiding afstudeerde aan het RITS waar hij de richting Audiovisuele Kunsten volgde. Na zijn opleiding heeft hij aan talrijke grote projecten deelgenomen, onder andere: Mega Mindy, Campus 12 en Ghost Rockers. Dit maakt deze auteur een zeer getalenteerd man, die zeker ook verbazingwekkend goede verhalen kan neerschrijven. Het vertelperspectief is schitterend aangepakt. De undercoveractie wordt weergegeven door een alwetend vertelperspectief, alsof er iemand het verhaal voorleest. Dit echter wel met een blik op verschillende personages hun omgeving en af en toe krijg je als lezer ook wel eens wat informatie die de karakters nog niet hebben, wat voor een aangename spanning zorgt. Al bij al krijg je dus een afwisselend verhaal op je af, dat niet altijd hetzelfde gebracht wordt. Hierdoor verveelt het niet omdat het steeds vernieuwend is. De invulling van de personages is ook formidabel. De personen die meespelen zijn vier tieners, dit zorgt er voor dat jongvolwassenen zich snel met de karakters kunnen identificeren. Wat leuk is, is dat het jeugdige personages zijn, maar het verhaal niet op een kinderlijke manier geschreven is. Een waar voordeel aan een boekenreeks is dat je het leven van de personages voor langere tijd kan volgen. In deze verhalen is mooi de evolutie van de karakters te zien. Als lezer aanschouw je hoe Erika zich in dit boek meer thuis voelt in het team als in het eerste en ook de spanningen tussen andere leden doorheen het verhaal. Je kan bekijken hoe de personages zich ontplooien, hoe ze uit hun kinderlijke groeien en volwassen worden. Dat is mooi om te zien. Wat ook verfrissend is, is dat er kleine hints in het verhaal zitten. Als je achteraf nadenkt, zijn er zoveel momenten waarop de auteur een voorproefje geeft van het einde. Dingen die gebeuren, voorwerpen waar aandacht voor is, waarvan je tijdens het lezen denk: ‘Waarom is dat nu weer belangrijk?’. Die achteraf een grote rol spelen bij de sluiting van het boek. Dat zit zeer goed in elkaar, je moet op alles letten tijdens je leeservaring. Wat ik ook wel leuk vind, is hoe het boek eindigt. Geen zorgen ik ga de plot niet verklappen, ik bedoel hiermee hoe Bjorn Van Den Eynde zijn boek afsluit. Dit doet hij namelijk met één zin, een regel die heel veel, maar ook niet zegt. Hij geeft je net genoeg info om gechoqueerd te zijn, toch weet je niet genoeg om te weten wat er aan de hand is. Deze techniek gebruikt hij bij alle Team Mortis verhalen. Het einde van elk van zijn boeken uit de reeks is dus een echte cliffhanger. Een laatste verhaalelement waar ik aandacht aan wil geven zijn de plottwist. Terwijl je met je boek voor je zit, denk je dat je compleet weet wat er aan het gebeuren is, je denkt zelfs te weten hoe het zal eindigen. Maar plots gebeurt er toch iets die al jouw gedachten over hoop gooit. Iemand zegt iets wat je niet verwacht had, je krijgt info van de alwetende verteller die de personages niet weten… Je kunt het zo gek niet bedenken. Omdat je steeds overvallen wordt met nieuwe wendingen blijft het interessant om te lezen en raak je niet in een sleur. Mijn conclusie is dus dat het boek een ware opvolger is voor Team Mortis 1 en dat je zeker merkt dat Van Den Eynde enorm veel ervaring heeft. Hoe hij een alwetende blik geeft op alle personages en zo ook extra info geeft, is een plezier om te lezen. Dat diezelfde personages dan ook leeftijdsgenoten zijn, waarvan je doorheen de reeks hun evolutie kan zien, is echt fantastisch. Om daar ook nog eens aan toe te voegen dat hij magnifiek veel spanning creëert door plottwisten, hints en een aangrijpend einde, maakt dit een boek dat je niet kan wegleggen en in één keer wilt uitlezen.