Aangerand

‘Nooit, nooit kan het nog goed komen. En jullie doen zo afschuwelijk gewoon terwijl jullie weten dat ik nooit meer gelukkig kan zijn. Beseffen jullie dat?’ ‘Anouk…’ probeerde mama. Ze was lijkbleek geworden. Na een concertrepetitie op school wordt de vijftienjarige Anouk van haar fiets gesleurd en aangerand. Ze blijft bewusteloos achter. Gewoon verder leven blijkt erg moeilijk. Zelfs met de hulp van haar ouders, van Corinne, een kunstenares met een mysterieus levensverhaal, en van Akira, een Japanse jongen, lukt het nauwelijks. Anouk vindt troost in de geheimzinnige muziek die ze tijdens het schoolconcert op haar klarinet zal spelen. Via de muziek lijkt ze bescherming te vinden bij indiaanse geesten. Zal de kracht van de geesten sterk genoeg zijn om haar weer zin te geven in het leven? Ik had een geweldige ervaring met het lezen van dit boek. Ik heb nog nooit een boek gehad, wat mijn emoties op deze manier opwekte. Ik voelde me triest, nerveus, woedend, ... de schrijver heeft iets verbazingwekkends gedaan. Vanaf het allereerste begin was er al spanning in het boek, geen tirade. Alles is duidelijk, maar toch waren er veel vragen die ik mezelf stelde.