Bijzonder verhaal...

Violette Toussaint is de beheerder van een begraafplaats. Ze woont er in een klein huisje en biedt steun en een luisterend oor voor iedereen die het kan gebruiken. Ze is bevriend met de grafdelvers, uitvaartmedewerkers en de priester. Ook kent ze alle vaste bezoekers en houdt nauwkeurig een archief bij van alle begrafenissen die plaatsvinden. Maar op een dag staat de knappe politiechef Julien voor haar neus. Hij wil de as van zijn moeder op het graf van een onbekende man laten zetten. Deze ontmoeting verandert Violettes leven voorgoed. Haar zorgvuldig opgebouwde muur tegen de buitenwereld brokkelt langzaam af, en ze wordt gedwongen haar verleden en haar eigen gevoelens eindelijk onder ogen zien. Violette, een weesmeisje, ontmoet op een dag haar toekomstige man Philippe en samen stichten ze een gezin. Door middel van flashbacks krijg je meer over haar leven te weten en hoe Violette uiteindelijk beheerder van de begraafplaats wordt. Er is een hoop tegenslag en verdriet en hoe Perrin dit allemaal heeft beschreven is enorm ontroerend. Verschillende personages komen aan bod. Zo krijg je onder andere meer te weten over haar man, Philippe, maar ook over verschillende bezoekers op de begraafplaats. En dan is er nog die knappe politiechef... Je moet wel goed opletten want er wordt regelmatig met de tijd gesprongen, er zijn verschillende verhaallijnen en een heleboel personages. De schrijfstijl van deze auteur is heel erg uniek en ook bestaat het verhaal uit hele korte hoofdstukken. Niet alle stukken vond ik even boeiend, maar het was wel heel mooi om te zien hoe het heden en het verleden met elkaar verweven zijn. Hoop, vriendschap rouw en liefde staan in dit verhaal centraal. Het is allemaal zeer gedetailleerd beschreven en ik vond het zeker interessant om dit verhaal, met een uniek onderwerp, te lezen. Beoordeling: 4,0 ⭐️