Een verhaal wat onder je huid kruipt

Dit verhaal is eerlijk gezegd een van lastigste boeken sinds tijden om een mening over te geven. Het is gewoon simpelweg niet te beoordelen op een ‘goed plot’ of ‘prettige schrijfstijl’. Edino neemt je als lezer van dit verhaal mee naar zijn jeugd en opvoeding als één van de kinderen in het gezin van ‘De kinderen van Ruinerwold’. Puur omdat hij zijn verhaal wil delen met de buitenwereld verdient hij al alle respect. Het verhaal van Edino is een aangrijpend verhaal over zijn leven als één van de kinderen van Ruinerwold. Edino is het derde van totaal negen kinderen in dit gezin. Door de nieuwsberichten en documentaire op TV was de Ruinerwold-zaak mij niet helemaal onbekend, maar door te lezen hoe Edino alles ervaren heeft én vooral wat hij allemaal heeft moeten doorstaan, maakt dat het verhaal nog harder binnen kwam dan wat ik van te voren heb gezien en gelezen. Edino heeft zijn verhaal met alle open- en eerlijkheid neergezet, wat tijdens het lezen ook voelbaar wordt. Gaandeweg het verhaal geeft het steeds meer een beklemmender en zwaarder gevoel, net zoals het voor Edino was. Tijdens het lezen van dit verhaal zat ik regelmatig vol verbazing en vooral met tranen in mijn ogen. Het is niet voor te stellen wat Edino, maar ook zijn broers en zussen hebben moeten doorstaan onder de heerschappij van hun vader. Wat ik mezelf tijdens het lezen ook meerdere malen afvroeg is hoe het mogelijk was dat niemand, uitgezonderd de juf van Edino, ooit eerder aan de bel heeft getrokken, en vooral hoe het mogelijk was dat zijn vader zo lang door kon gaan met zijn ‘manier van opvoeden’. Wat voor jeugd hadden Edino en zijn broers en zussen gehad als er eerder aan de bel was getrokken? Dit boekt maakt helaas pijnlijk duidelijk dat het niet voor iedereen vanzelfsprekend is om in een veilige en stabiele thuissituatie op te groeien. Gelukkig ben ik gezegend met een onwijs lieve vader en moeder, maar helaas geldt dat niet voor iedereen. Het verhaal eindigt met dat Edino zijn vader, ondanks de verschrikkelijke gebeurtenissen die hij heeft meegemaakt en heeft moeten ondergaan, toch weet te vergeven. Dit vond ik bewonderenswaardig, en het getuigd van zoveel respect dat Edino ondanks alles het beste uit zijn leven weet te halen en bouwt aan een gelukkige toekomst. Edino, bedankt voor je openheid en dat je mij als lezer mee hebt genomen in jouw verhaal. Ik wens jou én je broers en zussen alle goeds toe voor nu en de toekomst.