Prima verhaal met cozy, herfstachtige vibes

Zoals de cover van dit verhaal al doet vermoeden heeft dit verhaal een herfstige sfeer. Dit sprak me direct aan. Ik was wel benieuwd, omdat de boeken met deze covers / sfeer tegenwoordig redelijk veel op elkaar vind lijken, dus ik was benieuwd naar wat dit verhaal bijzonder of origineel zou maken. Een ding wat ik na het lezen met zekerheid durf te zeggen is dat de herfstachtige vibes van dit verhaal zeker aanwezig zijn. Tijdens het lezen waan je je echt in de cosy, herfstachtige sferen. Je hoort de knisperende herfstblaadjes onder je voeten met een heerlijk, warme pumpkin spice latte in je ene hand met een zoet kaneelbroodje in je andere hand. Deze sfeer vond ik dan ook zeker een groot pluspunt aan het verhaal, omdat ik dit bij niet bij elk ander boek in deze setting goed vind overkomen. Helaas liet het verhaal qua personages wat te wensen over. Ik vond Madison en Zach apart van elkaar best prima personages, maar de dynamiek tussen hun samen voelde ik niet. In het verhaal was aan spice geen gebrek, maar het ontbrak tussen Madison en Zach voornamelijk aan communicatie, lees vooral miscommunicatie. In het begin had ik nog gehoopt dat dit ‘erbij hoorde’ en het beter zou worden, maar dit was helaas te simpel gedacht. Dat er aan de juiste vibes geen gebrek is in dit verhaal, was me al vrij snel duidelijk. Hierdoor werd de missende connectie tussen de hoofdpersonages alsnog genoeg gecompenseerd. Het verhaal heeft een prettige gevoel van comfort wat heel vertrouwd aanvoelt. Het verhaal voelde niet vervelend aan, en het nodigde verder wel uit om het verhaal uit te willen lezen. Ondanks dat de personages wat te wensen overlieten, heeft Harper Graham het verhaal verder wel gedetailleerd neergezet. Mijn conclusie is dat is zeker heb genoten van dit verhaal. Als de personages van het volgende verhaal een betere connectie hebben, dan ben ik zeker fan!