Mustread……..

In dit verhaal volgen we Wassim, Laila en Romeo. Alle drie zijn het nog maar tieners als ze hun thuisland Syrië ontvluchten. In Turkije kruisen hun wegen zich en besluiten ze bij elkaar te blijven, aangezien ze samen sterker staan. Op dat moment hebben ze nog goede hoop dat ze relatief snel in een veilige omgeving zullen aankomen. Helaas blijkt al snel dat hun reis niet zonder gevaar is en dat ze ongewilde gasten zijn in de vele landen die ze aandoen. Zal het ze lukken om uiteindelijk een veilig onderkomen te vinden in Nederland? Phoe, wat een heftig en indrukwekkend verhaal was dit. Drie jonge mensen die nog een heel leven voor zich zouden moeten hebben. Een leven dat zou moeten bestaan uit plezier maken, jezelf ontwikkelen en je veilig en geliefd voelen. Iets dat deze drie jongeren ontnomen werd. Simpelweg omdat ze moesten vluchten voor de verschrikkelijke gruweldaden in hun thuisland. De beeldende schrijfstijl en goed uitgewerkte personages zorgde ervoor dat ik enorm met Wassim, Laila en Romeo meeleefde. Het is onvoorstelbaar wat deze drie tieners en vele andere hebben moeten meemaken. Je geliefde, maar ook huis en haard achter moeten laten is al heel heftig. En als je dan denkt dat het niet erger kan, blijk je daar toch behoorlijk naast te zitten. De dingen die zij hebben moeten doorstaan, zijn ronduit onmenselijk. Dit boek doet je meer dan eens beseffen, dat er mensen schuilgaan achter de naam ‘vluchteling’. Het is een ijzersterk verhaal over verlies, angst en geweld, maar ook over hoop en vriendschap. Het zou mooi zijn als vele mensen dit boek zouden gaan lezen, al is het alleen maar om je een beeld te geven waar vluchtelingen mogelijk doorheen zijn gegaan. Zelf kan ik alleen maar zeggen dat het mijn kijk op vluchtelingen heeft veranderd. Dank voor het schrijven van dit mooie verhaal Cecile Korevaar en een nog grotere dank voor het delen van jullie verhaal Michel, Christine en Hasan.