Het had zo mooi kunnen zijn

Een heel lief verhaal over een eenhoorn maar dan in een jasje voor volwassenen. Het boek leest als een sprookje. Er staan soms mooie zinnen in met een diepere betekenis. Wat wel heel jammer is dat de personages geen persoonlijkheid hadden. En van alle personages kwam de hoofdpersoon de eenhoorn zelf niet echt veel naar voren. Alle personages leken hetzelfde karakter te hebben. En het verhaaltje aan het einde 2 harten dat verteld werd door een kind was gewoon absoluut niet het perspectief van een kind. Daardoor werd het verhaal vrij saai. Alles was een beetje van hetzelfde. Ik moest soms echt mijn best doen om mijn gedachten niet af te laten dwalen. Zonde want het verhaal heeft echt wel een mooiere diepere laag. Maar kwam niet tot uiting doordat de personages gewoon niet goed zijn uitgewerkt.