Heerlijk!

"Een somber verstand en een lachende ziel." Jesper verhuisde van München naar Berlijn om zijn roman te schrijven. Hij heeft weinig contact met zijn moeder en zijn broer, hij hangt hen een zeer rooskleurig beeld van zijn leven voor; zijn studie gaat zeer goed, zijn roman vlot en hij heeft een vriendin. Maar dit alles is allesbehalve de waarheid. Jesper sluit zich bijna van alles en iedereen af, voelt zich alleen, leeft heel ongezond in een donkere en rommelige kelderwoning. Zijn vriend Gustav neemt hem vaak mee naar feestjes, waar er genoeg alcohol en pillen zijn. Geen vriendin te zien, al wordt hij wel heel vlug verliefd. Zijn roman, die is er wel. Alhoewel, zijn ontwerp bedraagt meer dan duizend pagina's en werd vaak in die schemerige uren waarin hij zich nog in een roes bevond, geschreven. Een andere vriend Karel ontvlucht zijn streng ouderlijk huis en trekt even bij Jesper in. Hij is degene die Jesper durft aan te spreken, maar toch heeft Jesper het advies van een dokter nodig, nadat hij flauwvalt. Het boek beschrijft een week waarbij je van de start de melancholie voelt. Je voelt onmiddellijk als lezer de neerslachtigheid van Jesper en dat hij een laag zelfbeeld heeft. De jongeman heeft twijfels die wellicht iedereen op die leeftijd wel eens heeft, maar doordat er nog zaken onverwerkt zijn, hij in een negatieve spiraal zit en zich heel hard afzondert, een muur rond zichzelf optrekt, vlucht in drank en pillen, is het heel moeilijk voor hem om uit die spiraal te komen. Hij heeft het heel moeilijk om tot de kern te komen bij zichzelf. "Alles wat ooit eenvoudig had geleken, was ineens vreemd en moeilijk. Alsof ik het zweven was verleerd. Ik weet niet of iemand dit begrijpt." Je hebt als lezer wel door wat de oorzaak is maar toch blijf je lezen, want je wil Jesper eens door elkaar schudden. Ik heb opnieuw wel erg genoten van de schrijfstijl. Een roman over eenzaamheid, alleen zijn, afstompen, rouwverwerking, geen verbinding vinden, verloren zijn, maar tegelijkertijd heb ik een passage met de tranen in mijn ogen gelezen van het lachen.