Bedrieglijk spannend boek met vriendschappelijke uitstraling

Meneer Big is een hartverwarmende creatie van Gitte Spee, bekend van de Aap & Mol boekjes voor beginnende lezers. Nu is Meneer Big en de grote storm verschenen. De cover laat niets aan duidelijkheid over: die grote storm blaast het dak van meneer Big's huis met meneer Big en al. Maar wie denkt dat hij een knus herfstverhaal op schoot heeft liggen, komt bedrogen uit. Het begint allemaal kabbelend. Rustig palet, weinig details, er worden bosbessen gezocht en geplukt in het bos. De dieren die een rol spelen in het verhaal worden voorgesteld. Tot zover niets aan de hand. Maar dan begint het heel hard te regenen. Meneer Big biedt een schuilplaats aan in zijn huisje op de berg. het is een bonte stoet die vervolgens naar meneer Big's huisje trekt: olifant, vos, de muizenfamilie, mevrouw Slang en het schaap (mét handtasje!) Dit is natuurlijk wonderlijk: al die dieren in een klein huisje en iedereen aan de warme chocolademelk. De dieren leven vreedzaam bij elkaar. Als het dak begint te lekken, wordt de vrede niet verstoord. 'Zodra het stopt met regenen, ga ik het lek zoeken op het dak', zegt meneer Big. Vervolgens let iedereen goed op wanneer de regen stopt. En inderdaad, even later hoort niemand meer het tikken van de regen. Big gaat het dak op, maar dan steekt er een storm op. Big waait met dak en al de lucht in. 'Waar blaast de wind hem naartoe?' vraagt Vos. Zelfs over de zee, waar de dieren hem niet verder kunnen volgen. Schaap begint zelfs al te snikken, bang dat ze haar lieve vriend meneer Big kwijt is geraakt. Ze zien Big in zee storten en ternauwernood wordt Big gered. Ze brengen Big naar huis, en zorgen goed voor hem. Hij is van het angstige avontuur flink moe en geschrokken. Maar de dierenvrienden gaan aan de slag en uiteindelijk loopt het goed af. Het verhaal doet 'multicultureel' aan met de bonte verzameling dieren, die je normaal gesproken niet bij elkaar zult zien. Dat dit geen enkel probleem hoeft te zijn bij de gebeurtenissen, is hartverwarmend. Iedereen wordt geaccepteerd hoe hij/zij is en de specifieke talenten en eigenschappen van de dieren worden aangesproken als die nodig zijn. Maar de scene boven de zee en het bijna verdrinken van Big vind ik wel erg spannend voor jonge kinderen. Daarom zou ik dit prentenboek niet zomaar voorlezen bij kleuters, maar eerder aanbieden aan lezertjes die snel vorderen met AVI's en in groep 4 de tekst al zelfstandig kunnen lezen. Van dit boek ontving ik een recensie-exemplaar, waarvoor mijn dank.