Overleven op een moeilijke plek

De keizerspinguïn spreekt met zijn broedgedrag tot de verbeelding. De barre omstandigheden, de wekenlange strijd om het nageslacht warm te houden, de zorg om elkaar binnen de kolonie... Als je keizerpinguïn bent, moet je overleven op een moeilijke plek. En wat het nog moeilijker maakt, is dat door toedoen van de mens de natuurlijke omgeving van de keizerpinguïn aan het veranderen is. Op de cover staat prominent boven de titel: Red de wereld. Onder de makers vermeldt de cover nog dat er een voorwoord (voor volwassenen) is te vinden in het boek, van D. Phil Trathan, klimaatwetenschapper. Er verschijnen momenteel veel prentenboeken die heel jonge kinderen (en hun ouders/leerkrachten) al bewust maken van klimaatverandering en milieubedreigingen. De oproep is steeds weer: iedereen kan er wat aan doen, iedereen móet er wat aan doen. Geen simpele opdracht, hoe mooi je het ook verpakt in een schitterend prentenboek. Met gemengde gevoelens begon ik na het voorwoord dan ook aan het boek. Al snel vergat ik alles om me heen en zat in Antarctica. Wat een schitterende illustraties van Catherine Rayner, wat een kleurenpalet! En wat een mooie, boeiende en zelfs hier en daar poëtische tekst heeft Nicola Davies geschreven. Je leeft een jaar rond mee met de keizerspinguïns en blijft achter met het gevoel dat deze overlevers het wel zullen redden. "Tenminste... nu nog wel." Je voelt hem al: mensen moeten de toekomst van de keizerspinguïn beschermen. In twee pagina's nawoord staat nog wat informatie voor kinderen over klimaatverandering, keizerspinguïn en wat de lezer kan doen. Het boek laat me met een dubbel gevoel achter: aan de ene kant is het inderdaad een betoverend en diep ontroerend verhaal dat iedereen moet lezen, zien en horen, zoals vermeld op de achterkant van het boek. Aan de andere kant bekroop mij de angst dat de oproep tot het redden van de keizerspinguïn bevriest in de onmetelijke chaos van de ijzige wereld van nu. Ik zou dit prentenboek pas aanbieden aan leerlingen vanaf groep 4. Leerlingen die gemakkelijk leren lezen kunnen de tekst dan al wel aan. Maar voorlezen zou mijn voorkeur hebben, vooral omdat je dan ook met je leerlingen in gesprek kunt gaan. Want de ondertoon van dit boek is behoorlijk ernstig, daar wil je kinderen niet zonder begeleiding mee rond laten lopen.