De wereld veranderen zonder hem te begrijpen

Bij het binnenkomen van dit boek, maakte de cover me gelijk nieuwsgierig. Wie is die JIJ uit de titel, waarom is de linkerhelft van de cover gitzwart en de rechterhelft speels en kleurrijk? Bij het openen van dit boek viel al snel op dat dit boek niet zomaar in een genre te vangen is. Aan de ene kant deed het me denken aan het verhaal van Hugo Cabret (Brian Selznick) en aan de andere kant aan de prentenboeken van Shaun Tan. Daarmee bedoel ik ook gelijk te zeggen dat het met de aandacht en zorg waarmee dit boek gemaakt is wel goed zit! Je wordt de eerste pagina's ondergedompeld in een troosteloze wereld zonder woorden. Als de tekst begint, wordt gelijk de oorzaak van de troosteloosheid genoemd: de mensen zitten binnen, in hun binnenste binnen. Buiten bleef buiten. Dan maken we kennis met Hoop, een meisje dat graag luistert naar de stilte. Ze vouwt van papier vogeltjes en probeert het zo perfect te doen dat het echt kan vliegen als ze het uit het raam werpt. Op een dag gebeurt dat ook. Hoop volgt de vliegende vogel en komt Wil tegen. Samen doorbreken ze de troosteloosheid op zoek naar iets beters. Ze ontmoeten een oudere volwassene (Ward) die zegt: "Als je ergens wilt komen, moet je recht voor uit." En zo komen ze verder dan ze ooit geweest zijn en veranderen ze innerlijk. Dit is geen boek om snel te lezen of door te bladeren, maar om rustig te bekijken en tot je door te laten dringen. Maar als je dat doet, ontstaan er ook vragen. En dat is wat ik eigenlijk jammer vind van dit boek: het laat je met meer vragen achter dan dat je er aan begint. Er wordt van alles gesuggereerd, maar het blijft in de lucht hangen. Zelfs na hun avonturen blijkt alles nog steeds even troosteloos als daarvoor. Welke oplossing wil het boek nu overdragen? Mensen hebben liefde nodig? Mensen hebben de natuur nodig? Mensen hebben elkaar nodig? Het is van alles een beetje, en van alles net een beetje te weinig.