Het zijn de kleine dingen die het doen

Sinds 2017 is elk nieuw boek van Wouter Klootwijk een juweeltje. Eerder verschenen al het tijdloze Anne, het paard en de rivier, het filosofische De wind wijst de weg en Naar de overkant, waar ook een luisterboek van uitkwam. Dit boek lijkt wel wat op Naar de overkant. Klootwijk zet opnieuw een warme sfeer neer tussen twee kinderen op het platteland. De tijd lijkt even stil te staan en toch gebeuren er spannende dingen. "Hoog in de boom begint de zomer." Zomer doet je denken aan het frisse groen van nieuwe blaadjes, het geel van de bloemen en de zon en niet te vergeten dat je zonder jas naar buiten kunt. Op de cover vind je dat allemaal terug, inclusief de boom uit de titel. Lo en Jet (de twee kinderen waar het om draait in dit boek) zitten met blosjes op de wangen in een boom die zomersgeel is weergegeven op een frisgroene achtergrond. De illustraties in dit boek zijn van Esther Leeuwrik. Ze passen heel erg goed bij het verhaal. Ik kende deze illustratrice niet, maar dit smaakt beslist naar meer. Lodewijk is met een zomerwoonwagen op vakantie met zijn moeder. Hij verkent de omgeving als het verhaal begint. Hij hoort een stem. De manier waarop de schrijver met eenvoudige zinnen de situatie weergeeft, is onnavolgbaar. "(...) 'Kun je me helpen?' Hij kijkt om zich heen. Hij ziet niemand. Dan ziet hij een half meisje." (blz. 7) Dan heb je als beginnende lezer acht zinnen gelezen en zit je gelijk in het verhaal. Half meisje. Hoe dan? Kan dat wel? Wat is hier aan de hand? Waarom heeft ze hulp nodig? En die spanning voor de lezertjes blijft. Er gebeurt niet veel in de zomervakantie en toch vanuit kinderperspectief gezien toch weer wel. Ondertussen leert Lo hoe het leven in een dorp is, waar iedereen elkaar kent èn waardeert. Het boek blinkt uit in iedereen in zijn eigen waarde laten. Alle mensen tellen mee, ook de ouderen en gehandicapten. Voorbeeld: er is een postbode, Piet, die zijn eigen pakjesfiets in elkaar heeft gezet van twee oude fietsen. Kort maar boeiend wordt verteld hoe Piet erachter kwam dat hij met sneller fietsen eerder klaar was met zijn werk. Dan vliegt hij uit de bocht. Lo en Jet zien het gebeuren vanuit hun boom. " 'We komen helpen,' roept Jet. Piet kijkt om zich heen. 'Ik zie u niet, zegt hij." (N.B. hij zegt u tegen een kinderstem!) Als alle pakjes weer terug in de bak zijn, zegt hij: 'Dank je, dank je, wat zijn jullie aardig.' Bij het vertrek kijkt hij nog even om en zwaait. (blz. 25) Gewoon wat warmte en hoffelijkheid, volwassen of kind, dat maakt niet uit. Het zijn de kleine dingen die het zo'n heerlijk sfeertje geven. Dit is weer zo'n juweeltje die beslist onder de aandacht van jonge kinderen gebracht moet worden. En zéker stadskinderen, die weinig of nooit buiten de stad komen. Het is een verademing om te lezen dat samenleven ook nog op een andere manier kan. Je wordt er helemaal rustig van.