Het leven van Etty Hillesum in een brede context

Ik wist niet veel over Etty Hillesum, behalve dat ze net als Anne Frank dagboeken had geschreven tijdens de 2e WO en dat er in Deventer een lyceum naar haar vernoemd is. Haar levensverhaal - zeer minutieus beschreven door Judith Koelemeijer - heeft veel indruk op mij gemaakt. Zo veel, dat ik ervan droomde. Net als Etty pakte ik een rugtas in voor als ‘ze’ me kwamen halen. Ik wikte en woog: welke trui, welke broek. Ik stopte er nog regenkleding in en op het laatste moment – er werd al op de deur gebonsd – griste ik een bidon mee. Ook Etty had zeer zorgvuldig nagedacht over de spullen in haar rugtas. Belezen als ze was, stopte ze er ook nog enkele literaire werken in. Toen ze aan kwam in Auschwitz moest ze haar tas buiten de trein neerzetten. Die werd later wel nagebracht. Maar ze heeft haar rugtas nooit meer terug gezien. Etty Hillesum had een complexe persoonlijkheid, was zeer intelligent en was voor haar tijd modern in veel opvattingen. Om haar te leren kennen en haar keuzes te begrijpen, moet je heel, heel diep in de materie duiken en ongelooflijk veel research doen. En dat heeft Judith Koelemeijer op zeer indrukwekkende wijze gedaan. Etty Hillesum had door haar dagboeken al een stem, maar Koelemeijer heeft deze stem geplaatst in de brede context van het tijdperk waarin Etty Hillesum leefde. In deze tijd zijn er mensen die de holocaust ontkennen. Of er wel van gehoord hebben, maar de impact niet begrijpen, of de feiten niet goed genoeg weten. Het is belangrijker dan ooit dat de verhalen over de holocaust, over het systematisch vermoorden van een volk, verteld blijven worden. Judith Koelemeijer heeft dat met dit boek op grootse wijze gedaan.