Valt sereen op zijn plek

Het tweede deel in de Verguld- serie valt prima los te lezen. Marissa Meyer weet de aandacht van de lezer moeiteloos te vangen, omdat Vervloekt meteen al een beetje luguber is. De schrijfster weet het verhaal weer vlot te vertellen, en op te pakken waar het is geëindigd. Achter het verhaal van Serilda en Gold blijkt al snel een diepgaand verhaal te schuilen, eentje die de wereld die ze kennen weleens voorgoed kan veranderen. De bijrollen zijn voor een aantal ongelukkige wezens, die elk op hun eigen manier griezelig zijn. Hun details passen dan ook bij de grimmige sfeer van het kasteel. De verhaallijn is opgedeeld is tijdspannes die worden onder andere aangeduid in zonnewendes. De setting die de auteur van de sluier beschrijft, voelt duister aan. Het is een zwartgallige symboliek die bij deze magische wereld past. Minder aanwezig zijn de elementen die zij van het originele sprookje Repelsteeltje heeft gebruikt. Meyer heeft dus meer haar eigen fantasy laten spreken. Het is een hertelling geworden, welke in folklore werd gedoopt. Heel verfrissend is de diversiteit, het anders zijn. Een bijzondere leeservaring omdat het van de klassieke wegen afwijkt. Net zoals bij de klassieke sprookjes is ook deze hertelling voorzien van diepgaande levenslessen, en het is op de juiste manier doorspekt met emoties. Meyer stuurt haar lezers naar een plot dat in de eerste plaats verdrietig aanvoelt. Alles zal uiteindelijk heel sereen op zijn plek vallen.