Hartverwarmend treurig

De graphic novel Delfts grauw speelt zich af in het dystopische Delft van 1661. Jacob’s zus Marie lijdt aan melancholie. De enige manier om daarvan te genezen is kleur, en dat is onbetaalbaar als je arm bent. Mascha Schoonakker laat merken hoeveel genegenheid Jacob voor zijn zus heeft. Zoals het lijkt, heeft Jacob de gave om kleur toe te voegen. De emoties machteloosheid, boosheid, en genegenheid zijn bijzonder goed uit de verf gekomen. Extra speciaal is het om te zien hoe er langzaam maar zeker meer kleur in de strip ontstaat, zo het zwartwit en de grijstinten een extra betekenis en boodschap geeft. Magie en geschiedenis zullen zich in deze strip onverhoopt tegenkomen. Hoewel de lezer wel van de tekenstijl die Bibi van Leeuwen hanteert moet houden, is de balans tussen tekst en tekening zorgvuldig uitgewerkt en op elkaar afgestemd. Het is een verhaal over karikaturen en hun verkeerde kleurgebruik, iets wat melancholie dus in de hand werkt. Het boek is tevens voorzien van symboliek en verborgen boodschappen. Het neemt de vergrijzing wel heel letterlijk, en dit wordt dan ook in een andere context geplaatst. Hebzucht speelt ook een rol. Er wordt naar een plot werkt, waarin weer eens wordt laten zien waar hebzucht toe kan leiden. Het is een graphic novel met een open einde, en waar de lezer volop ruimte krijgt voor eigen interpretatie en inkleuring van het verhaal. De lezer zal zich afvragen of de magische oplossing die Jakob op het laatste moment bedacht heeft, Marie eigenlijk wel zal redden. Het is hoe dan ook een hartverwarmend, en ook wel degelijk een treurig verhaal.