Niet helemaal geloofwaardig

Emma Zegers weet haar lezers vlot in het verhaal van Alles van jou te trekken. Hoofdpersonage Sabine weet een interview met Wolf Moerland van de band The Unexpected binnen te slepen. Vanaf daar begint het balletje tussen de twee karakters te rollen. De schrijfster weet de diepgang van haar personages subtiel op te bouwen, al is het achtergrondverhaal van Sabine en Hilde niet helemaal geloofwaardig, zo met het oog op hun thuissituatie. Krampachtig proberen ze de situatie buiten beeld van Jeugdzorg en de woningbouw te houden, echter later blijkt dat Sabine dus kinderbijslag voor haar zusje krijgt. In dat geval heeft een rechter toch ook uitspraak gedaan over een tijdelijke voogdij van haar zusje, en zal de zaak ook niet lang buiten het oog van Jeugdzorg kunnen blijven, gezien de moeder tenslotte ook veroordeeld is? Waarom heeft de rechter Hilde dan niet meteen bij die oom in Den Haag geplaatst? Of haar opa en oma van haar vaders kant. Waarom heeft de buurman dan niet direct een melding bij Jeugdzorg gemaakt, als hij dan al het een en ander vermoedde? De vragen rijzen de pan uit, en dat laat de lezer nog wel eens aan de insteek twijfelen. Later wordt duidelijk dat moeder iets meer heeft gedaan dan slechts haar rekeningen niet heeft betaald, maar toch. Het blijft helaas eigenlijk erg oppervlakkig. Het lijkt er in ieder geval op dat Wolf wel een aannemelijk achtergrondverhaal heeft. Alles van jou moet het dan ook echt hebben van het New Adult gehalte binnen de verhaallijn, en dat is precies waar het verhaal dan wel in is geslaagd. Al had de diepgang bij de personages in het algemeen dus beter uitgewerkt mogen worden, de algehele verhaallijn is steamy met de juiste emoties, en dat is precies waar het genre voor staat. Het verhaal heeft al met al een happy end gekregen, en de lezer zal van het verhaal gaan houden, of juist niet.