Morgen beginnen we weer opnieuw

Dit boek mocht ik lezen in samenwerking met @113zelfmoordpreventie en @bookinfluencerscom Uit onderzoek van Stichting 113 blijkt dat er nog altijd een taboe rust op het onderwerp zelfdoding. De stichting zet zich in voor suïcidepreventie en streeft ernaar om depressie, wanhoop en zelfdoding bespreekbaar te maken. In samenwerking met drie auteurs is dit boek tot stand gekomen. Voor elk verkocht exemplaar wordt €2 gedoneerd aan het 113 Fonds, dat zich inzet voor ondersteuning en preventie. Mijn leeservaring: Dit boek bundelt drie aangrijpende verhalen over mentale gezondheid, het omgaan met donkere gedachten en de zoektocht naar hoop. Ondanks de indringende thematiek zijn de verhalen helder en begrijpelijk geschreven, waardoor ze bijdragen aan een breder begrip en het openen van gesprekken over deze onderwerpen. Eiland vertelt het verhaal van Otto, een man die na het verlies van zijn vader verstrikt raakt in zijn eigen gedachten. Geplaagd door onbeantwoorde vragen zoekt hij naar betekenis en houvast. In Ruis volgen we een galeriehouder die haar problemen verdringt met alcohol en naar de buitenwereld doet alsof alles goed gaat. Achter deze façade schuilt echter een diepere worsteling. Soes draait om een vrouw die haar zusje verloor door zelfdoding en kampt met intense schuldgevoelens. Haar verhaal laat de pijn en het verdriet zien waarmee nabestaanden te maken krijgen. Dit boek behandelt een urgent en aangrijpend thema, en wordt ingeleid en afgesloten met een krachtig voorwoord en nawoord. Door de duidelijke schrijfstijl blijven de verhalen helder en begrijpelijk, waardoor de besproken onderwerpen op een toegankelijke wijze bespreekbaar worden. Het boek biedt niet alleen inzicht in de worstelingen rond mentale gezondheid en zelfdoding, maar benadrukt ook het belang van openheid en hoop.