Uitgedokterd

Uitgedokterd wordt verteld door de ogen van drie verschillende hoofdpersonages: Eveline, Justus en Ferdinand. Een bezorgde moeder en twee artsen spelen afwisselend een rol in dit verhaal. De dochter van Eveline is een aanstormend hockeytalent. Eveline en haar man staan vol trots aan de zijlijn om hun dochter aan te moedigen bij haar debuut. Als hun dochter eindelijk het veld op mag om te spelen, zakt ze in elkaar op het veld. Aanvankelijk wordt er gedacht dat het een epileptische aanval is, maar in het ziekenhuis blijkt al snel dat er iets veel serieuzer aan de hand is. Als de dochter van Eveline geopereerd moet worden, heeft ze een bepaald onderbuikgevoel over het ziekenhuis en de artsen die haar dochter moeten helpen. Dat blijkt te kloppen als de arts na de operatie met een schokkende mededeling komt. Wat is er nu precies gebeurd tijdens de operatie van haar dochter? Eveline besluit in haar rol als moeder en journaliste op onderzoek uit te gaan. Zal het Eveline lukken om te achterhalen wat er werkelijk met haar dochter is gebeurd? De auteur heeft de personages realistisch en levensecht neergezet. Door de perspectiefwisselingen in uitgedokterd, krijgt de lezer een duidelijk beeld van de verschillende kanten van het verhaal. Dat zorgt ervoor dat je als lezer je helemaal kunt inleven in de personages. De auteur laat in dit verhaal zien wat de gevolgen van een medische fout met een gezin kan doen. In het boek wordt aandacht besteed aan het ziekenhuiswezen. Er wordt belicht onder welke druk de artsen hun werk moeten uitvoeren. Het geld waar een ziekenhuis van afhankelijk is, en bepaalt welke keuzes er in de begroting gemaakt worden. Hierdoor worden soms onherstelbare fouten gemaakt die de levens van mensen voorgoed tekenen. De auteur is er in geslaagd om met het boek uitgedokterd een realistisch verhaal neer te zetten, wat de lezer stof tot nadenken heeft.