Meer dan een misdaadroman

In tegenstelling tot de met de Pulitzer Prize bekroonde boeken van auteur Colson Whitehead, ‘De ondergrondse spoorweg’ en ‘De jongens van Nickel’, wordt Colson Whitehead’s ‘Harlem Shuffle’ omschreven als een misdaadroman. De roman ontvouwt zich in drie delen (1959, 1961, 1964) met een tussenpoos van een paar jaar. En hoewel het volledig afzonderlijke verhalen zijn, hangen ze allemaal samen omdat je als lezer de hoofdpersoon Carney door de jaren heen volgt. "’Je moet een binnen-ik hebben’, zei ze altijd, ‘en een buiten-ik. Het gaat niemand aan wie je werkelijk bent, dus het hangt van jou af wat ze te zien krijgen’”. (citaat) Ray Carney heeft een meubel- en apparatenwinkel in 125th Street, de 'hoofdstraat' van Harlem. Hij probeert een fatsoenlijk leven te leiden en heeft al veel bereikt, maar hij wil meer voor zijn jonge gezin: een ruimer appartement in een betere buurt. Er ontstaan barstjes in Carney’s keurige burgermansbestaan als zijn neef Freddy hem betrekt bij criminele zaken. Carney worstelt met zijn dubbelleven. Hij wil zijn neef helpen, voor zijn gezin zorgen, (veel) geld verdienen én zijn reputatie hoog houden. Het verhaal bevat naast de misdaad veel sociale boodschappen en vraagstukken. Zijn bankiers, politieagenten en advocaten echt minder oplichter dan Carney? Harlem wordt niet mooier gemaakt dan het is, er zijn rellen, er is onrecht, overlast en veel rascisme. Desondanks slaagt Whitehead er met dit boek in zijn liefde voor Harlem aan de lezer over te brengen.