Een boek vol met personages, emoties en problematiek. De moeite waard!

Hugh, de man van Amy wil een break. Na een kind en vele jaren samen wil hij hun relatie op pauze zetten. Hij wil niet bij haar weg, hij houdt van haar, maar toch wil hij afstand. Hij wil namelijk op reis, zes maanden weg, helemaal weg. Geen contact, geen social media, niks. En wat Amy er ook van vindt, hij moet en zal gaan. Maar in zes maanden kan er veel veranderen. Als Hugh terugkomt, zijn zij allebei dan nog steeds dezelfde personen als voor de break? Want als hij vrijaf neemt van haar, dan doet zij dat ook... Een prikkende post-it De cover is door de hartvormige cactus en Post-it opvallend. Hierdoor verwacht ik van tevoren een feelgoodboek met een dosis humor en iemand die gillend gek wordt. Een moeder wellicht die zich in honderd stukjes moet verdelen om alles te kunnen regelen en niet of nauwelijks ruimte heeft voor zichzelf. Tot ze op een gegeven moment roept: Nu even niet!! Personages in vele vormen en maten Het verhaal beleven we vanuit hoofdpersonage Amy. Ze is getrouwd geweest en heeft jong een dochter gekregen, die inmiddels al een twintiger is. Daarnaast heeft ze nog een dochter uit haar tweede huwelijk en zorgt ze voor de dochter van haar broer alsof het haar eigen kind is, beide tieners. Verder is er een ex-man, een man, veel familie (pa, ma, broers, zussen, aanhang, exen en kinderen), vrienden, collega’s en klanten. In dit meer dan 600 pagina’s tellend boek is er voldoende ruimte om over al deze personages uit te wijden. Marian Keyes geeft veel details en alle personages komen ruim aanbod waardoor ze allemaal echt tot leven komen. Het is een bont gezelschap en we krijgen vanuit het gezichtspunt van Amy van alles over de verschillende karakters mee. Dit leest fijn en zorgt ervoor dat je helemaal wordt opgeslokt in het verhaal. Toch maakt de vele personages het boek in het begin complex en heeft het verhaal een wat langere aanloop nodig om opgang te komen. Doordat we het verhaal vanuit het oogpunt van Amy beleven, neem je de gevoelens van haar voor de andere personages over en blijven er ook een aantal dingen onbelicht. Amy’s man Hugh vertrekt voor een half jaar en laat zijn gezin achter. Voor Amy is dit onverwachts en hoewel we er langzaam achterkomen wat er aan vooraf is gegaan, komen we niet te weten hoe Hugh alles heeft ervaren. Daar was ik wel nieuwsgierig naar! Drie V's: vertrouwen, vriendschap en verdriet In het boek draait alles om vertrouwen, vriendschap, liefde en verdriet. Vertrouwen in de mensen die je zo dichtbij staan geeft een veilig gevoel. Je leunt op ze. Ze zijn er gewoon altijd. Maar er kan ineens iets gebeuren waardoor ze wegvallen, het in moeilijke tijden het aflaten weten of veranderen. De liefde en het gemis ervan kan veel verdriet geven en zelfs een stukje rouwverwerking kan nodig zijn. Marian Keyes bespreekt overspel, scheiding en doodgaan als processen van rouwverwerking op een hele natuurlijke en realistische manier waardoor het een geloofwaardig geheel is. Met wat humor houdt ze het luchtig maar het intense verdriet is goed voelbaar. Naast deze thema’s met betrekking tot emoties heeft Marian Keyes ook een aantal maatschappelijke thema’s ingevoegd. Dementie; welke impact heeft dat op directe familie, de zorg die er bij komt kijken. Abortus; illegaal en strafbaar in Ierland. Welke gevolgen heeft dat binnen een gezin. Nieuwe media; blogs/vlogs, Facebook, Twitter, Instagram. Het lijkt allemaal zo leuk, maar het brengt ook dingen die je niet wilt zien en kan soms zelfs gevaarlijk zijn. Kortom Het boek is dik! En de cover heeft me een klein beetje op het verkeerde been gezet. Luchtig en grappig. Dat was wat ik had verwacht. Een moeder die eindelijk eens voor zichzelf zou kiezen. Er zit wel wat humor in, maar het boek is overwegend serieus. En uiteindelijk kiest Amy voor zichzelf, maar dit doet ze niet op een overdreven losbandige manier. Ze blijft voor anderen zorgen en ontdekt voorzichtig haar gevoelens. Met sprongetjes terug in de tijd komen we er achter wat er gebeurde waardoor Hugh en Amy van elkaar verwijderd raakten. En met sprongetjes vooruit in de tijd maken we de periode mee waarin Amy probeert te overleven als Hugh zes maanden weg is. Alle thema’s zijn mooi in elkaar verweven en vormen een fijn geheel. De vele onderwerpen en personages zorgen voor veel afwisseling. De schrijfstijl van Keyes is hierbij erg prettig. Haar zinnen lopen vloeiend en houden je aandacht vast. Ze gebruikt genoeg details zonder langdradig te worden. Als je eenmaal bent begonnen wil je doorlezen!