Hou je niet meer van me?

"Hou je niet meer van me?" "Ik kan er niet bij. Ik kan niet bij óns. Het ligt begraven onder al het verdriet" Één van de zinnen die bleef hangen, verdriet en rouw horen bij het leven maar er is geen universele handleiding hoe je daarmee om moet gaan. Het is per persoon verschillend en dat komt in dit boek heel erg naar voren. Het boek vertelt het verhaal van Yasmen en Josiah, een 'perfect' power koppel. Eigen zaak, 2 kinderen, mooi huis in een goede buurt en maatschappelijk heel betrokken. Totdat het leven hún leven zo overhoop gooit dat Yasmen een scheiding aanvraagt. Het boek start 2 jaar na de scheiding, Yasmen en Josiah delen de zorg om hun kinderen, de verantwoordelijkheden van het hebben van een eigen zaak en langzaamaan proberen ze hun leven weer op te pakken zonder elkaar. Ze blijven echter verbonden met elkaar en de aantrekkingskracht onderling is nooit weg geweest. De geschiedenis die ze delen, het verlies wat ze hebben geleden en het verdriet daarvan zorgt dat ze elkaar als magneten aantrekken. De verschillende manieren waarop ze met dat verdriet omgegaan zijn zorgt er echter voor dat elkaar als tegenpolen ook weer afstoten. Is er genoeg tussen hen overgebleven voor een tweede kans op een leven samen? Ik geef dit boek 3,5 ⭐️ Het bevatte sterke dialogen met gevoelige onderwerpen zoals rouw, depressie, verdriet en de effecten daarvan op de mentale gezondheid van alle betrokkenen. Halverwege het boek werd het tempo wat trager en op sommigen momenten was er teveel herhaling. De band tussen Josiah en Yasmen is heel sterk en waar de nadruk in het begin tot ongeveer tweederde van het boek lag op hun gevoel en hun gedachten, verschoof dit in het laatste deel naar hun onderlinge aantrekking en lust. De spice voelde niet als een ondersteuning van het verhaal en de groei die ze doormaakten maar meer als een manier om meer lezers aan te trekken. Dat vond ik erg jammer want dit is een van de redenen dat het geen 4 ⭐️ was. Ik vind het nog steeds een heel mooi boek en heb ook wat traantjes weg moeten pinken. Voor degenen die er gevoelig voor zijn adviseer ik om de auteurs noot te lezen.