De Paramariboom

Schrijver Johannes (Johan Fretz) maakt een reis naar Suriname. Daar komt zijn moeder vandaan. Terwijl hij de reis maakt herinnert hij zich ook steeds gebeurtenissen uit zijn jeugd. Die waren soms fijn en soms minder fijn. Zijn moeder, die op haar 19e door familie op het vliegtuig werd gezet naar Nederlands, heeft altijd veel moeite gehad om te wennen aan de 'ijskast' in Nederland. Ze had daardoor veel last van depressies. Het gevolg was dat ook de vader van Johannes soms moeite had om de fles te laten staan. Toch kijkt Johannes niet vol verwijten terug op zijn jeugd. Hij lijkt begrip te hebben voor dat de dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan. Zijn moeder komt een paar dagen later aan in Suriname. Ze begraven zijn navelstreng onder de Paramariboom. Dat is de plek waar de boom stond waar de moeder van Johannes als kind altijd haar Suske en Wiskes las. De boom stond in de achtertuin van haar ouderlijk huis. Johannes zei vroeger altijd dat zijn moeder was gegroeid aan de Paramariboom. Net als Frank Rijkaard en Ruud Gullit. Het verhaal laat mooie kanten van Suriname zien. Maar het geeft Johannes ook nog een duidelijker beeld hoe het kon dat zijn moeder zo moeite had met zich thuisvoelen in Nederland. Ook ervaart Johannes in Suriname iets wat hij in Nederland anders ervaart. Daar worden wel eens discriminerende opmerkingen gemaakt vanwege zijn donkere huiskleur. In Suriname is hij - halfbloed of dubbelbloed zoals zijn moeder zegt- en dus vinden ze hem daar juist eerder echte Hollands. Wanneer hij met zijn moeder in het vliegtuig stapt verteld zijn moeder dat ze weer naar huis gaan. Naar Nederland, daar is thuis.