Al het blauw van de hemel- terecht populair?!

Het boek gaat over de 26 jarige Emile waarbij Alzheimer is geconstateerd en waarbij hij binnen twee jaar zal overlijden. Hij wil geen intensieve behandeling krijgen en wegvluchten van zijn bezorgde familie. Hij koopt een camper en plaatst een advertentie voor een reisgenoot. Joanne reageert hierop en samen reizen ze Frankrijk door. Onderweg maken zowel Joanne als Emile los van elkaar en samen een ontwikkeling door. Het boek is beeldend geschreven en je ziet de dorpjes, landschappen en mensen onderweg voor je. Hoewel het boek dik is, wordt het wat mij betreft nooit saai. Het boek gaat over rouw, jezelf zijn, eigen regie hebben, leven in het nu, afscheid, liefde en zoeken naar jezelf en de ander. Het boek is doorspekt met mooie citaten zoals "het meest tragische afscheid, is het afscheid dat nooit plaatsvindt". Het boek roept de vraag op hoe jezelf zou omgaan met de wetenschap nog kort te leven en hoe je je resterende tijd wil besteden. Mooie vragen en ook meerdere dillema's komen aan de orde. Afgezien van de dikte is t een boek wat door een breed publiek gelezen kan worden en in die zin zijn populariteit waard. Doordat het een boek is wat je "gelezen" moet hebben, viel het mij wat tegen. Misschien ook omdat ik te veel mensen met dementie heb meegemaakt....