Licht aan het einde van de tunnel?

Na enige twijfel toch het laatste deel van deze trilogie opgepakt. Twijfel, omdat deel twee al een enorme domper was na het geweldige eerste deel en ik niet direct verwachtte dat het derde deel de draad van deel één weer op zou pakken, maar toch.. Helaas bleek de twijfel terecht. Weliswaar is het weer een vlot geschreven boek, dat ondanks al z'n gebreken steeds weer uitnodigt om door te blijven lezen, maar aan het einde van de rit heeft het allemaal weinig om het lijf. De 'bad guys' zijn al vrij vroeg in het boek te herkennen, er zit het nodige relationale gebazel tussen wat aan het verhaal helemaal niks toevoegt, de reacties van de hoofdpersonen op bepaalde ontwikkelingen zijn nogal onrealistisch en als kers op de taart is daar in één van de laatste hoofdstukken de plottwist uit de hoge hoed. Dat Vincent niet al te hysterisch op bepaalde ontwikkelingen reageerde valt in het licht van die plottwist wellicht nog te plaatsen, maar tav Mina & Nathalie geldt dat excuus niet. Dat Camilla Läckberg en Henrik Fexeus nu een punt achter de samenwerking zetten lijkt me dan ook een uitstekend idee. Die knoop hebben ze helaas wel twee boeken te laat doorgehakt.