Dit raakt

Wat raakt me nu zo aan dit boek? Ik zie het allemaal voor me, wegen, paden, gebouwen, de hele geografie. Ik ben daar opgegroeid, herken namen van etablissementen. Dat levert de vijfde ster op. Nostalgie. Mijmeringen van een frisse 55-plusser. Ook de sfeer proef ik (weer). Misschien is dat het wel, veel gebeurtenissen min of meer tegelijkertijd met mijn leventje daar. Verder bevalt mij de taal van Möring zeer goed. Geestig vaak. Scherp op het cynische af soms. Helder en diep. Spreektaal van een man op zoek naar het waarom van zijn verloren liefde. Bij haar maar ook bij hem zelf.