Een interessant experiment. Net als het leven zelf.

De Franse regisseur Laurent Cantet won in 2008 de Gouden Palm op het 61e Festival van Cannes. Zijn film “Entre les murs” volgt een schoolklas in het 19e arrondissement van Parijs. Ik herinner me hoe lastig het was in het begin om de film te volgen. Leerlingen praatten door elkaar heen, stemmen en geluiden werden niet naar de achtergrond gefilterd op het moment dat de leerling in beeld aan het woord was. Na een tijdje begreep ik dat dit precies hetgene was waar een leraar mee te maken heeft. Je concentreren op één “object” is heel moeilijk als er tegelijkertijd een constante interuptie van andere factoren is. Iets vergelijkbaars gebeurt op internet, met name op de social media die geconstrueerd zijn op de constante input van berichten, informatie, nieuws. Het overgrote deel van deze input is niet van belang, maar het wordt op dezelfde manier door je interactief doorgeefluik geperst als al het andere. Gevolg is dat het steeds moeilijker wordt om te vinden en te begrijpen wat werkelijk belangrijk is en je daarop te focussen. Stilstaan en social media gaan niet samen. Ik lees "Op de rok van het universum" van Tonnus Oosterhoff. Hij vertelt het leven van Roelof de Koning, dierenarts, en van diegenen die deel uitmaken van dat leven. De Koning leeft “nu” (Op de rok kwam in 2015 uit) en Oosterhoff beschrijft dat leven magistraal vanuit het tijdperk waarin ook wij “nu” leven. De momenten waarop we echt stil blijven staan bij wat Roelof de Koning doet zijn kort, onaangekondigd, niet altijd even logisch. Het zijn de momenten waarop je tegenover hem zit, waarin hij met je praat, momenten die je hem doen waarderen. Maar zoals in het echte leven moet je er weer vandoor, of hij. De afstand neemt toe en met het breder worden van de gezichtsveld is er die onmiddellijke invasie van andere personen, andere dieren (vaak andere dieren, De Koning is dierenarts), andere factoren waardoor we Roelof uit het oog verliezen. Soms kort, soms vele bladzijden lang. De mallemolen van het leven, van bovenaf gezien, een drone die hoger en hoger stijgt en details steeds verder laat verdwijnen. En dan is hij daar weer met een fragment uit zijn leven. Roelof de Koning, echte vriend, dierenvriend, sociaal, eerlijk. Een leven dat noemenswaardig is, zolang je er dicht genoeg bij in de buurt kunt blijven. Een leven zoals er, als je er even over nadenkt, vele zijn. Maar die onzichtbaar blijven in de chaos van de wereld van nu. Op de rok van het universum is het eerste boek dat ik lees van Tonnus Oosterhoff. Geen roman waar je doorheen glijdt, maar een interessant experiment. Net als het leven zelf. (4,5/5) ●●●●○ Voor de volledige recensie: https://rondetijd.blogspot.com/2020/12/op-de-rok-van-het-universum.html