Er loopt een gedicht voor mij uit

Ik vind “Er loopt een gedicht voor mij uit” een prachttitel. Voor een gedicht, ja, want dat is het, een gedicht van Guillaume van der Graft. Nou ja, bijna. Het is namelijk de beginregel van een gedicht zonder titel, en de vorm is iets anders namelijk “er liep een gedicht voor mij uit”. Maar nog mooier is het als eerbetoon. En zo voelt het als ik de door Ingmar Heytze samengestelde verzamelbundel van de in 2010 op 90-jarige leeftijd overleden dichter lees. In zijn inleiding vertelt Heytze hoe hij Van der Graft op een poëzie-evenement ontmoette, hoe ze vrienden werden en hoe hij, Ingmar Heytze, een immens bewonderaar werd van Guillaume van der Graft. De gedichten en notities in “Er loopt een gedicht voor mij uit” zijn allen eerder verschenen in bundels en tijdschriften. Voor de kenner is er dus weinig nieuws onder de zon. Voor een eerste kennismaking is het een gedegen overzicht van het werk van de dichter, essayist. Misschien met 160 bladzijden enigszins te corpuleus, maar dat hangt meer af van het uiteindelijke enthousiasme voor de dichter. Van der Graft was ook theoloog. Hij was Nederlands Hervormd predikant totdat hij in 1975 om gezondheidsredenen met emeritaat ging. Het geloof heeft hem als dichter vanzelfsprekend beïnvloed en geremd, ook al passeert er in “Er loopt een gedicht voor mij uit” genoeg werk zonder godsdienstige verwijzingen. Je vraagt je af hoe experimenteel hij had kunnen zijn in de periode van de ‘Vijftigers’ waarnaar zijn werk ondanks de godsdienstige drempel verwezen werd. Ingmar Heytze brengt met zijn selectie ook de “mens” achter de gedichten in het licht, want Van der Graft dichtte veel over het dichten. De constante worsteling om iets “waars” op papier te krijgen, de ene poëet is er waarschijnlijk meer mee bezig als de andere. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de lat voor Guillaume van der Graft hoog lag, dat hij hem zelf op een moeilijk te nemen hoogte legde. Door vaak aan een vast omlijnd rijmschema vast te willen houden komen zijn gedichten hier en daar wat geforceerd over (hoe bevrijdend zijn de momenten dat hij er niet voor kiest!). Jammer, want de constante strijd tussen de theoloog Van der Graft en de dichter Van der Graft is, denk ik, heel interessant. Guillaume van der Graft - “Er loopt een gedicht voor mij uit” (2016) ●●●○○ (3/5) De volledige recensie, met prenten en fragmenten, vind je op mijn blog "Ron de tijd": https://rondetijd.blogspot.com/2022/10/er-loopt-een-gedicht-voor-mij-uit.html