De kleine reus

We hebben een lezing van Özcan Akyol (Eus) bijgewoond die o.a. over dit boek ging - geweldig! Eus is een groot verteller, je hangt echt in no time aan zijn lippen, hij vertelt geestig en to the point, én welbespraakt. Het geeft inzicht hoe allochtone kinderen met ouders die beiden analfabeet zijn, en in een achterstandswijk wonen, aankijken tegen dingen als school, sinterklaasfeest, e.d., en hoe Nederlanders tegen allochtonen aankijken. Eus vindt dat als er een misverstand komt, je daarin moet meegaan, want dat levert een verhaal op! B.v. hij wordt aangezien als taxichaufeur, en gaat iemand wegbrengen en laat hem betalen. Hij wordt aangezien als Hakim Ziyech, hij geeft een handtekening, enz. Zijn moeder komt in de meeste verhalen aan de orde: het is een complexe relatie die hij met veel genegenheid beschrijft. Een aantal van de verhalen uit de lezing staan ook in het boek, maar (en dat is jammer) eigenlijk in zeer verkorte vorm, in samenvatting. Ik word meer meegenomen door Eus de verteller als door Eus de schrijver in dat opzicht, hoewel het boek vlot leest en zeker een aanrader is.