Fataal weekend

Armanda stuurt op zaterdag 31 januari 1953 haar oudere zus Lydi in haar plaats naar Zeeland voor een feest van verre familie. Zij weet dan niet dat zij Lydi nooit meer terug zal zien. De roman vertelt in elkaar afwisselende hoofdstukken hoe Lydi dat weekend zal verdrinken tijdens de watersnoodramp van 1953 en hoe Armanda datzelfde weekend met de man van Lydi naar een feestje in Amsterdam gaat en daarna gaandeweg haar leven met haar man en kind overneemt. In het laatste deel getiteld Responsorium gaat Armanda vlak voor haar levenseinde, terwijl zij dan reeds dementerend in een verpleeghuis woont, een dialoog aan met haar decennia eerder verdronken zus Lydi. In dit laatste deel wil Margriet de Moor nog eens duidelijk naar voren brengen hoe de levens van beide zussen met elkaar verweven zijn geweest. Voor mij persoonlijk had ze dit niet hoeven doen, omdat dit mij bij lezing van de twee verhaallijnen toch al wel duidelijk was. Hierdoor heeft voor mij de roman als geheel toch wel aan kracht ingeboet en voelde ik mij naderhand zelfs wat belerend toegesproken als verondersteld misschien niet zo slimme lezer. Dit gezegd hebbende zijn de hoofdstukken waarin de noodlottige gebeurtenissen die Lydi meemaakt tijdens de watersnoodramp op Schouwen op zo'n magistrale wijze opgetekend, dat je echt voelt wat de bevolking en in het bijzonder Lydi, daar toen meegemaakt hebben. Alleen al om deze reden kan ik iedereen toch De Verdronkene ter lezing aanbevelen.